vrijdag 9 september 2016

De 25 mm terrible long



Ondanks dat de temperaturen nog oplopen tot ver boven de 20 graden en dat zelfs sommige weermannen voorspellen dat de 30 graden volgende week ook nog gehaald gaat worden merk je dat de natuur langzaam al aan het veranderen is. Niet zo gek want het is tenslotte al 9 september en dus ook bijna herfst.


Zo ben ik vandaag redelijk vroeg in de polder. De polder waar ik en Raymond zo graag struinen en die nog geen 10 minuten fietsen van ons huis af is. Overal zie je al vogels samen scholen. Hele groepen ganzen zijn neergestreken in de weilanden. Ook waterkippen zwemmen in een grote groep al bij elkaar. Een maand eerder konden deze vogels elkaar niet luchten of zien en werd regelmatig het water op stelten gezet doordat ze elkaar achterna vlogen en half verdronken. Ook andere watervogels werden door deze explosieve kippen niet geduld. 


Heerlijk even met de rapier er tussen uit. In de middag zou mij dat niet gaan lukken. De vrouw heeft een avond dienst en dus heb ik hier vanavond een mannen avond. Dus bleef de ochtend over om een paar uurtjes te vissen.


Vanochtend vroeg, toen ik wist dat ik kon gaan vissen had ik al besloten om maar een spinner mee te nemen naar de waterkant. Tenminste een type spinner. De helemaal zelfgemaakte terrible long 25 mm. Nu weet ik wel dat er op de rapier ook 30 mm terrible spinnertjes gevist kunnen worden maar ik had deze maat special gemaakt om nog iets lichter te kunnen vissen. De 25 mm bladen had ik reeds al zelf gemaakt toen ik niet uit de voeten kon. In deze periode maakte ik ook  een aantal verschillende maten van deze terrible bladen en bouwde hier spinners van het type terrible long van.De bovenkant van de as voorzie ik van een oogje met daaraan een ton warteltje en een klein anti kinkloodje. Op deze manier is de de spinner ook geheel antikink en kan het geheel zo aan de lijn worden vastgemaakt en ben je direct klaar om te vissen.

Het handgemaakte 25 mm terrible long spinnertje.

In de boeken van Jan Schreiner vertelt hij vaak hoe goed deze spinners zijn en hoe uitzonderlijk goed ze draaien. De terrible long is eigenlijk een spinner op een verlengde as. Zeg maar een spinner gebouwd op een spinstangetje van ongeveer 12 centimeter lang alleen met dit verschil dat het blad net boven de haakpunt draait. 

Een 45mm terrible long van Jan Schreiner
Als je ze zo ziet zijn het spinners die ondanks ze zo werden aangeprezen niet uitnodigend om mee te gaan vissen. Een blad wat strak over de haak punt draait, geen versiering op de haak. Nee uitnodigend ziet dit type spinner er zeker niet uit. En dan al helemaal als je de onderkant van het blad bijna over de haak punt ziet draaien. Hoe moet dat in vredesnaam vis vangen?

Nou was het ook niet Jan Schreiner die vertelde dat de vis niet naar de haak hapt maar naar het spinner blad? En zou het dan ook niet zo zijn dat als de vis dat doet deze het blad met haak in de bek krijgt? Reden genoeg om toch maar eens te kijken hoe dit type spinner het nu werkelijk doet in de praktijk.



Rustig, tenminste voor zover ik kan, knoop ik de terrible long aan de 12/00 nylon lijn. Met wat zuchten en steunen want ook ik ben toe aan een leesbril. Waar ik vorig jaar nog redelijk kon zien hoe ik een knoop moest leggen word het nu gokken. Uiteindelijk zit er een degelijke kunstaas knoop in het geheel en kan ik gaan vissen.


Dan volgt de eerste worp. En met een sierlijke boog beland het spinnertje netjes in het midden van de kruising van het polderslootje. Wat direct opvalt, is dat het blad net als bij alle goede terrible spinners direct begint te draaien. Een kort tikje om de lijn strak te trekken en dan rustig draaien. Het blad snort zoals alleen een terrible dat doet. De hoge toeren welke het blaadje maakt zijn goed te voelen op de top van mijn rapier. Heerlijk genieten. Worp na worp maak ik. Maar geen enkele aanbeet volgt.


Langzaam loop ik vissend verder. Is de vis er wel of moeten ze de terrible long niet? schiet er door mijn hoofd.

Geen tik gehad nog maar het ruikt gewoon naar vis.

Als ik dan niet veel later een tik op de top krijg verdwijnt de twijfel. Hangen. Een eerste baars heeft zich gemeld. En rustig draai ik de baars binnen en de baars die er niet mee eens is probeert met korte bonken de haak te lossen. Maar dat lukt hem niet en zo kan de eerste baars geland worden.  

De eerste op de 25 mm terrible long

In dit gedeelte staan er nog volop waterplanten. Waterplanten waar de terrible long zich zonder problemen doorheen laat vissen. Dit moet haast wel komen doordat het blad rakelings over de haak punt draait. Een heel groot voordeel dus wat ik nu in het begroeide water heb.


En dat de baarzen ook van waterplanten houden blijkt. De ene na de andere baars stort zich op de terrible long.


Over het haken hoef ik niet te klagen. Ruiken is hangen. En nagenoeg zit bij iedere baars de haak netjes voorin de bek en zijn ze dus ook nog eens makkelijk te onthaken.



Dan zie ik vanuit mijn ooghoek een vliegvisser aankomen. Is het wat? vraagt de man mij vriendelijk terwijl ik net uit gooi. Voor dat ik antwoord kan geven word de spinner welke net draaiend in het water valt vol gepakt. Dat dit geen baars is voel ik gelijk. Geen korte stoten maar langere halen. De rapier buigt en rustig word de vis gedrild. Een klein snoekje heeft de terrible long te pakken. Ik geef de vliegvisser te kennen dat de baars het goed doet. Verwonderlijk kijkt hij naar het snoekje wat ik met de hand land. Zitten die er ook vraagt hij? En bevestigend geef ik hem antwoord.

Het snoekje
Dan verteld de vliegvisser dat hij recent ook baarzen op de vliegenhengel had gevangen op de stek van 35 centimeter lang. Daar was hij zelf ook erg verbaasd over geweest. Ik zeg hem nog dat we geluk hebben met zo een mooie polder vol met vis. De vliegvisser geeft aan dat we dat we daar zeker blij  mee mogen zijn en hoop net als ik er nog lang te mogen vissen. Met een vriendelijke groet stapt hij weer op zijn fiets en dan verdwijnt hij verder de polder in.


Nog een paar worpen maak ik en ik vang nog een aantal baarzen. En dan is het voor mij ook tijd weer terug te keren naar de waan van de dag maar wel met een ervaring rijker. De terrible long is inderdaad een goede vanger. Iets wat Jan Schreiner al schreef maar wat het uiterlijk van de spinner niet doet vermoeden. Ik weet nu dat deze spinner draait als een lier en dat hij zich goed door waterplanten laat vissen. Dat nagenoeg alle vissen voorin de bek werden gehaakt en zonder moeite konden worden onthaakt.

 Kortom inderdaad een hele goede spinner








woensdag 24 augustus 2016

Weer op de been



Het is al weer een tijd geleden dat ik een stukje heb kunnen bloggen. 15 april ben ik geopereerd aan mijn voet, enkel en onderbeen. Het werd een flinke operatie die ook nog eens een aardige tijd duurde. Na de operatie kon ik redelijk snel weer naar huis met heel mijn onderbeen in het gips. Acht weken lang was ik veroordeeld tot een rolstoel. De eerste weken kon ik nagenoeg niets en was ik afhankelijk van de goede zorg van mijn vrouw. Nadat ik net uit het gips kwam werd ik ook nog eens gezegend door een flinke dosis wondroos op mijn geopereerde been. Toen dat beter ging na dik twee weken vond mijn andere been het nodig dit nog eens dunnetjes over te doen. Gelukkig heb ik buiten mijn vrouw om ook heel veel steun gehad van mijn vismaten. Ook zij waren het die deze lange periode iets dragelijker maakte voor mij. Regelmatig kwamen ze langs, apte, of hingen aan de telefoon. Vele foto’s van mooie vissen die ze  me stuurde gaven mij nog meer wilskracht om snel weer op de been te komen. Peter, Raymond, Job en Ton jullie zijn geweldig en hebben een hele moeilijke periode een stuk dragelijker gemaakt.Ik kan jullie niet genoeg bedanken.



Toen ik in deze periode in de rolstoel mij weer wat meer kon bewegen ben ik spinner bladen en lepels gaan maken om de tijd door te komen. Het viel mij op hoe creatief je word als je niet uit de voeten kan. Zo werden er weer vele terrible blaadjes gemaakt vanaf 15 mm tot 60 mm en zowel stompe als slanke. 

De bladen worden steeds beter.
               

  Maar zeker ook de vlieg maakt het geheel af.
              
Ook het blad van een terrible spinner uit de jaren 40 van de vorige eeuw maakte ik na en werd weer nieuw leven ingeblazen.

   De achterste met dreg is de oude spinner. De voorste is hand made.   
       

                       
En als je niets te doen heb maak je er wat meer.
                

Maar ook lepels werden gemaakt. Waren mijn stickling lepels al een succes zo gaan deze zeker geëvenaard worden door de Delfin krokodil lepels die ik maakte. 

  Twee maten krokodil lepels hand made.

                   
Het lukte vanuit de rolstoel er een aantal in kleur te spuiten.
  




Maar deze krokodil lepels zijn pas in de herfst aan de beurt om door het water te worden gehaald als de planten afsterven en er weer meer diepgang in het water komt.

 En beplakt met folie

Het is dan al weer snel half augustus. Ik ben nu eindelijk wondroos vrij en knap langzaam weer op. Twee maal in de week moet ik naar de revalidatie. Het revalideren gaat super en langzaam kan ik al weer lopen. Ook mag ik fietsen. Wel weer alles met mate en rustig aan. Maar ik heb het gevoel dat ik  er weer ben en langzaam mijn leven weer kan oppakken.



Het is nu  bijna een weekje geleden dat ik van de revalidatie thuis kom. Uitgeblust plof ik achter de pc en voor ik er erg in heb zit ik al op marktplaats te kijken en val mijn oog op een Fair play Rapier. 

In de advertentie staat dat de hengel nieuw en onbevist is. Nu heb ik wel een rapier maar een oude. De oude rapier is na mijn mening de hengel die echt het dichtst bij een 2 grams spinhengel komt en dus ook mijn favoriete hengel is. 

De laatste versies zoals deze zijn meer 3 a 4 grammers. Wat deze hengels nog altijd tot ultralichte hengels maakt. Het grootte voordeel van deze hengels is de lengte. De fair play drie grammers zijn relatief kort en deze hengel zou dus ideaal zijn. 

Voorzichtig vraag ik thuis of ik misschien mag mailen naar de verkoper en dat is geen probleem. Binnen vijf minuten mailt de verkoper terug. Het blijk Frans te zijn een bekende van mij welke ik ken van een ander blog wat reeds niet meer bestaat. 

Frans gunt mij de hengel en die avond gaan we de hengel ophalen. Het blijkt inderdaad een nieuwe ongebruikte hengel te zijn. En na wat gezellig met Frans gesproken te hebben keren we huiswaarts en ik een prachtige nieuwe rapier rijker. Dan volgen hier de laatste dagen van de schoolvakantie voor de kids.


Maandag zijn de kinderen nog vrij. Een studiedag hebben ze. Vraag mij niet hoe dit mogelijk is na zes weken vakantie op de eerste schooldag. Maar goed. Nog een dag thuis het kroos zoet houden. Dan begint dinsdag de eerste schooldag en samen met mijn vrouw brengen we de kids naar school. Altijd spannend. Een nieuwe juf en meester 
En het weerzien van hun klasgenootjes. 

Nadat de kinderen op school zitten ga ik naar huis en daar staat op het dressoir de fair play rapier te roepen. Mijn vrouw heeft deze ochtend andere bezigheden dus kan ik de rapier gaan inwijden. Snel spoel ik mijn Penn molentje vol met verse nylon 12/00, een lijntje afkomstig van Decathlon welke tegenwoordig ook een filiaal op de Coolsingel te Rotterdam heeft. Een goed lijntje met een prijs waar je je rot om lacht. De lijn kost 1,90 voor 250 meter.

Recent had ik wat Bas streamertjes zitten binden op wat verschillende haak grootte. Artikelen over ultra licht jiggen hadden mij weer doen besluiten wat van deze streamertjes te maken. 

verse Bas streamertjes
 
Het mooie van deze streamertjes is dat je ze hoog door de oppervlakte kan vissen maar ook kan laten afzinken. Dus feitelijk alle water lagen van het polderwater of een singel kan bevissen. 

Op 30 centimeter boven het streamertje knijp ik een loodje. Door het kleine loodje krijg je een soort dubbele tik en dat heeft een waanzinnig effect op het streamertje wat dan een vluchtend speltaasje imiteert.

Gepakt en gezakt loop ik naar een watertje vlak bij huis. Vele kilometers lopen gaat nog niet lukken maar even struinen moet geen probleem zijn. Na een klein stukje gelopen te hebben kom ik bij het watertje waar ik wil vissen aan. Rustig knoop ik een Bas streamertje aan de lijn en knijp er 30 centimeter boven het hagel loodje.
Met eerste worp met de nieuwe Rapier merk ik inderdaad dat deze totaal anders is als mijn oude. Maar desondanks voelt de hengel goed aan.

Rustig tik ik het Bas streamertje door het water. Prachtig doet deze het. En als een klein vluchtend visje schiet hij door het water. Het water in dit gedeelte is flink begroeid. Maar dat schijnt de baars niet te deren evenals het Bas streamertje wat er rustig doorheen schiet.

Vlak voor de kant zie ik een een streep achter het bas streamertje en vrijwel direct volgt er een vinnige tik op de hengeltop. De eerste baars is een feit de nieuwe hengel is ingewijd. Ondanks dat deze hengel totaal anders is, is de baars goed te voelen. Rustig vis ik door en begin langzaam aan de hengel wennen. Eigenlijk is het ook een heerlijke hengel.

De eerste op de nieuwe Rapier.
                    



Verder  hoef ik vandaag niet te lopen want de plek waar ik sta ligt vol vis. Zowel baars als voorn. En dat ook voorn niet vies is van het Bas streamertje wist ik eigenlijk al. Eigenlijk zijn het ook echte rovers die voorns. 


De ene vis na de andere stort zich op het streamertje. Ik begin mij bijna te schamen. 


Na bijna twee uurtjes vissen begint de zon echt al te branden en ik besluit rustig naar huis te gaan en dan mee met mijn vrouw om de kinderen van school op te halen. De teller staat dan al op 63 vissen. Ongekend veel en dat voor twee uurtjes vissen. De rook komt bijna uit de hengel. 


 Een beter moment had ik niet kunnen kiezen om te gaan vissen en de rapier in te wijden. En zo weet ik ook gelijk weer wat een topper het Bas streamertje is. Voldaan loop ik naar huis. Dit smaakt naar veel meer. Ik hoop ook weer regelmatig naar de waterkant te kunnen gaan nu ik letterlijk weer uit de voeten kan.