De afgelopen week

Het is dinsdag na de Pinksteren als ik vrij ben.De hele Pinksteren heb ik moeten werken. Heerlijk een dag vrij. In de ochtend staat er dan ook vissen op het programma. Ik wil de polder in om op ruizers te vissen. De laatste keer dat ik er met Raymond was heb ik met volle teugen kunnen genieten. Niet dat de vissen super groot waren, maar dat heeft mij nog nooit iets uitgemaakt. Nee, alles er om heen de stilte,de geur en alles wat leeft in de polder. Dat maakt het tot een rustgevend avontuur voor mij.

Het water in de polder is aardig gezakt door de lange periode van vooral droogte. Een vlokdobber hier in het hele ondiepe water is geen optie meer. Deze zou de vis verjagen bij het neerkomen op het water. Al langere tijd loop ik met het idee om hier wat anders voor te proberen. Zelf dacht ik aan een verklikkertje op de lijn te monteren. En dan een die heel klein is. Voor het vliegvissen gebruik ik dit soort verklikkertjes. Super licht en vallen niet hard op het water bij het neerkomen. Alleen voor mij was de vraag of dit dan ook nog te werpen zou zijn en met wat voor combinatie (hengel en lijn) dit dan mogelijk zou kunnen zijn.

Nu wilde het geval dat ik dit jaar voor mijn verjaardag zoals gewoonlijk niets anders wist te vragen dan iets op visgebied. Ik  kreeg vorig jaar een prachtige BB1 splitcane hengel van mijn vrouw en kinderen gemaakt door Eric Terluin voor mijn verjaardag. Gekscherend had Eric toen  tegen mij gezegd dat hij voor deze hengel ook nog een lichtere top kon maken. Een top van een pequena. En dat is een 1-2 grams hengel. Dit werd dan ook mijn verjaardag cadeau dit jaar.

Een week voor de Pinksteren was hij af en had Eric hem opgestuurd naar mij. Nog wel en weekje laten uitharden hoor was het advies wat ik er bij kreeg. Het was juist met deze combinatie dat ik wilde gaan proberen om ruizers te vangen.

Op mijn nieuwe mitchell 310 molen had ik 10/00 nylon gespoeld en  deze werd onder het splitcane gehangen. Een prachtig combinatie welke helemaal in balans lag. Vlug nog even wat verklikkertjes en haakjes mee en wat lichte loodjes voor het geval ik toch niet ver genoeg of hellemaal niet zou kunnen werpen. Dan snel richting mijn fiets . Heerlijk om met bijna niets op de fiets te zitten. Als kind deed ik niets anders dan fietsen naar mijn viswatertjes. Je kan overal tussendoor en plaatsen welke je niet met de auto kan bereiken daar is vaak met de fiets wel snel te komen.

Het duurt dan ook niet lang voor ik in een stille polder staat met mijn hengel. Mijn fiets parkeer ik tegen een scheef hangende knotwilg aan. De kanten van mijn stek zijn even van te voren gemaaid zodat ik nu niet in kniehoog gras hoef te staan.

Voorzichtig schuif ik wat made op mijn haakje. En werp….Dat gaat goed. Boven mijn verwachting in is de lichte combinatie goed weg te zetten met de splitcane hengel. De made met daar achter het verklikkertje vallen bijna zwevend in het midden van het kommetje. En langzaam zakken de made door de wateroppervlakte. 

 En dan schiet het verklikkertje met een felle ruk weg. Een korte tik..Hangen de eerste voorn is een feit. Het lukt, schiet door mij heen. Wat is dit gaaf. Na de eerste ruizer te hebben onthaakt. Gooi ik weer in. Perfect werpt het hengeltje de made weer weg. Vrijwel direct schiet het verklikkertje door de oppervlakte van dit zeer ondiepe begroeide watertje. En kort daarna land ik ook deze voorn.

De eerste voorn en het verklikkertje

Het mooie van deze aparte lichte manier van vissen is dat de vis niet word verschrikt en dat je in zeer ondiep water kan vissen. Eigenlijk water waar je zelfs met een vlokdobber niet uit de voeten kan. Geweldig om te zien hoe de made op een trage natuurlijke manier langzaam zinken. Ik heb vanochtend in ieder geval snel door dat dit een hele productieve en leuke visuele manier van vissen is. Bijna iedere worp is het raak en ik weet zelfs een baarsje op deze manier te vangen. Ik sta te genieten. 

Dan slaat een snoek die waarschijnlijk al die tijd in het groen heeft geleden een flink raam in het polderwatertje. Overal springen de voorns uit het water. Doordat het water zo ondiep is zie ik de snoek even boven het water uit springen in zijn poging een vis te pakken. Mijn hart stok even in mijn keel. Die had ik even niet zien komen. Een dikke snoek van in de 60 centimeter lag gewoon al die tijd voor mijn voeten zonder dat ik hem zag. Wat is dit genieten. Kort hierna zie ik dat het tijd is om mijn kids uit school te gaan halen en tuig ik af en zoek mijn fiets op.  Voldaan en met een rustgevend gevoel fiets ik naar huis. Vissen met een verklikkertje dat je zo weg blaast gaat dus perfect. Nadat ik de jongens opgehaald heb uit school moet ik de jongste die uiteraard ziet dat pap zonder hem is wezen vissen beloven dat ik woensdag middag even met hem ga vissen.

Als het dan ook woensdag middag is staat er een kleine man van 6 jaar te trappelen om met zijn vader te gaan vissen. Tijd om te eten heeft hij bijna niet. Snel werkt hij zijn brood en drinken naar binnen om zich vervolgens in zijn oude kleren te steken en zich in zijn laarzen te hijsen. We gaan met een hengel namelijk zijn eigen hengel. Zo trots als een pauw komt hij zijn kamer uit zetten met zijn hengeltje. Heb je alles pap vraagt hij mij.  Na zijn moeder gedag te hebben gezegd gaan we op pad.

Het slootje hier achter is ons doel vandaag. Het wordt zoeken. Vandaag is er weinig leven te zien. Echter tussen het gedeelte wat flink begroeid is zien we leven. Werpen kan hij zelf . Aanslaan gaat ook al redelijk. Alleen het onthaken laat ik hem nog niet doen voor het welzijn van de vis. Het duurt niet lang voor zijn dobbertje met en vinnige ruk onder gaat. Een tikje en de top van het hengeltje begint te bonken. Dat moet een baars zijn en jawel. Zijn eerste visje van vandaag is inderdaad een baars. 

Na deze baars volgen er nog 3 en een tiental voorns. Echt genieten zo met mijn enthousiaste vismaatje. Hij kan dan ook zijn mond niet stil houden en geniet zichtbaar van het vissen. 

Ook hier knalt een flinke snoek op de voorns door het groen. En ik zie het kleine mannetje schrikken van de onverwachte actie van de snoek. Geweldig vind hij dit en blijft vragen over de snoek. Ja , snoek vangen dat wil hij de volgende keer wel doen verteld hij mij als we samen weer huiswaarts lopen. Ik vertel dat hij dan nog even moet wachten tot het seizoen weer open gaat. Dan kijkt hij mij aan en zeg maar dan gaan we echt he. Ik moet hem beloven dat als het seizoen open gaat we er samen een keer op uit zullen gaan om een ‘dikke’ snoek te vangen.

Na deze leuke middag volgt er een periode van veel werken voornamelijk nachtdiensten. Tussen een van deze diensten krijg ik bericht uit Utrecht van Ton temming. Je Pelikaan hengel is klaar. 

Nu moet ik even vertellen dat ik dit in maart van dit jaar mijn 25 jarig ambtsjubileum had en ik hiervoor een aandenken mocht kopen. Dit werd dus een mooie pelikaan hengel van Ton temming. Ik had twee jaar geleden toen ik in de winkel van Ton Temming was  er een in handen gehad. Prachtige hengeltjes.

Afgelopen woensdag ben ik richting Utrecht gegaan om mijn Pelikaan hengeltje op te halen. De Pelikaan hengel is er een van de gelimiteerde oplage waar er maar 25 van gemaakt gaan worden. Mijn Pelikaan 6 grams  hengeltje blijkt nummer 15 te zijn en dit alles is vastgelegd op een heus certificaat van echtheid.

Een prachtig certificaat met een watermerk van het originele logo met daarop een pelikaan.

In de winkel word ik hartelijk ontvangen door Ton en Hennie en na een bakkie koffie word mijn hengeltje gepakt. Wat is het een prachtig hengeltje geworden. Het is goed te zien dat dit hengeltje met liefde voor het vak is gemaakt. 

Nadat ik het hengeltje vast pakt voel ik voor het eerst weer hoe licht het hengeltje is. Afgewerkt met een mooi dun kurken handvat wat verschrikkelijk lekker in de hand ligt. Even zwiepen met het hengeltje leert mij dat dit een razendsnel hengeltje is en nadat Ton de top tussen duim en wijsvinger houd en ik de hengel krom trek zie ik dat  het hengeltje een prachtige progressieve buiging heeft. Een buiging die krom gaat tot in het handvat. Daarna loop ik nog een rondje door de winkel. Een snoep winkel voor de doe het zelverd. Hier vind ik veren en andere materialen voor streamers te bouwen. Ook een aantal lepeltjes neem ik mee.

En nadat Ton nog wat van zijn nieuwe projecten heeft laten zien drinken we nog een bakkie koffie waarna ik weer huiswaarts keert. 

Het is dan afgelopen week dat ik te horen krijg dat ik een extra nachtdienst moet draaien op vrijdag in verband met zieken. De Laatste zaterdag van mei Nationale hengelsport dag kom ik om 7 uur in de ochtend thuis. Even eten en dan even een paar uurtjes liggen. Om elf uur ben ik al weer op. Echt mega fit ben ik dan nog niet. Rustig pak ik mijn pelikaan hengeltje en mijn Shimano molentje in de 500 klasse. Het molentje heb ik recent voorzien van verse 16/00 nylon. Na even te zijn bijgetrokken zoek ik mijn spulletjes op en pak wat spinnertjes ,lepeltjes en streamertjes in. Dan trek ik mijn laarzen aan en trek er op uit. 

 

Bij het slootje achter mijn huis hang ik wisselend de spinnertjes aan de spelt. Alles is goed voelbaar op het Pelikaan hengeltje. Het hengeltje werpt moeiteloos de spinnertjes weg. Alle spinnertjes die ik normaal op de 5 grammer vist zijn goed te vissen. Een iets grotere spinner overtrek de hengel en vist dan ook niet lekker. Dit leert mij dat dit hengeltje inderdaad een vermogen heeft van 5 a 6 gram. Nadat ik het laatste spinnertje door het ondiepe watertje haalt zie ik er een streep achter aan zwemmen. Een snoek van een centimeter of 80 zwem er achter aan op zijn gemak. Voor mijn voeten blijft de snoek liggen. Bijten in het spinnertje daar heeft hij geen zin in. En nadat hij mij door heeft draait hij zich langzaam om en verdwijnt weer in het heldere niets.

Rustig loop ik verder. Het water is hier zo ondiep dat ik zelfs geen voorns zie zwemmen. Na een goed half uurtje langs de watertjes hier in de wijk lopen beland ik in de polder. Hier is het water iets dieper. 

Ik besluit een luxor lepeltje van Ton Temming te proberen. Het lichte lepeltje word ondanks de wind moeiteloos weggezet door de pelikaan hengel. Ik heb nog geen enkele aanbeet gehad en ik ben nu toch ongeveer een uur aan het vissen. Het zonnetje en de wind in de polder gaan hun tol eisen en ik voel dat de vermoeidheid gaat toeslaan. Ik had mij min of meer er al bij neergelegd dat ik vandaag niets zou vangen. Maar ach na de gesloten tijd was dit wel weer even genieten en dat met mijn nieuwe hengel in een prachtige omgeving.

Dan gebeurt het. In een breed stuk van het polderwater een grote kolk. Een vinnige tik op de top van de Pelikaan die meteen in een mooie bocht komt te staan en een gierende slip. Snoek, schoot er door mijn hoofd heen. En dan ook nog een die voor goud ging. Een kromme Pelikaan die in samenspraak met de slip alle runs opvangen die deze snoek maakt. Er lijk geen einde aan te komen. En uiteindelijk kan ik hem landen en de eerste snoek van het nieuwe seizoen is een feit. Gedrild aan de Pelikaan een hengeltje zoals ik nu ervaar krom kan gaan tot in het handvat maar sterk genoeg is om een vis goed te drillen. 

De eerste snoek op de pelikaan met het luxor lepeltje

In een roes en flink vermoeid loop ik richting huis nagenietend van de paar uurtjes die ik er met de Pelikaan hengel op uit mocht gaan.

Dan is het maandag het is al weer 1 juni en ik ben lekker vroeg thuis. Vroeg genoeg om de kleine mannen op te halen uit school. De oudste komt als eerste uit school gevolgd door de jongste. Ik wil vissen pap was het eerste wat hij zei. Zullen we die snoek gaan vangen, je weet wel die van bij de voorns. Lachend zeg ik hem dat ik best wel even wil gaan vissen met hem maar dan wel achter het huis. Met enige spoed van zijn kant komen we thuis. 

Net als zaterdag pak ik de pelikaan hengel. En nadat de kleine man voorzien is van een natje en een droogje gaan we er op uit. Eerst met een minispinner in de hoop om een baars te vangen. Vriend baars bleek niet thuis te zijn en net als eerder zagen we geen vis zwemmen hier. 

Maar dan….. dan loop het kleine spinnertje vast en zie ik de oorzaak. Een mooie snoek heeft hem tussen de kaken genomen. Dat de snoek vast zit heeft hij niet eens door. De kleine man naast mij ziet de snoek ook en staat te springen met het landingnet al uitgeklapt. Langzaam zwemt de snoek weg. Het hengeltje buigt en buigt. Dan glijd het minispinnertje uit zijn bek en de snoek zwemt rustig door. Bij mij bekruipt het besef dat de vis mogelijk niet eens gehaakt was geweest. Na en aantal worpen verder blijk de snoek geen zin meer te hebben om te bijten in het spinnertje. 

Jammer pap hoor ik de kleine zeggen. Ik zeg hem dat het nu tijd is voor het geheime wapen. Hij kijkt mij verbaasd aan. Dan haal ik van uit mijn tas een streamer te voorschijn. Een door mij vers gebonden  witte bunny streamer. Voor de kant maak ik hem rustig nat tot dat hij langzaam zinkt. Dan werp ik de streamer naar de overzijde van het water. 

Rustig begin ik de streamer binnen te vissen. Ver komt hij echter niet. Na twee meter duikt de snoek er vol op. Nu zit hij wel vast. De Pelikaan kromt en de slip geeft lijn. Naast mij staat een over enthousiast mannetje te springen met het net. Als het aan hem had gelegen had hij zelf het water ingesprongen om te snoek met het net te vangen. 

Ik zeg hem dat hij hem mag scheppen als de vis zo ver is. Dat helpt. Gespannen wacht hij het moment af dat hij de vis mag scheppen. Na een mooie dril waar we beide van hebben genoten is zijn moment daar. De kleine man schep de snoek. Hij heeft hem zelf gevangen met het net. Hij moet op de foto met zijn snoek. Nadat ik de kleine man even een metertje verder op had geparkeerd word eerst door mij de snoek onthaakt. 

Nadat hij onthaakt was vraag ik aan hem durf je hem vast te houden? Hij kijkt me aan of ik niet goed wijs ben en zeg joh je hoef alleen maar uit te kijken voor z’n tanden en voorzichtig pakt hij de snoek. Een snoek die toch ergens in de 70 centimeter is. 

Sean met zijn 'gevangen' snoek

Vlug neem ik wat foto’s waarna we samen de snoek weer netjes terugzetten. 

Mijn vismaatje is in de wolken. Dit moet thuis worden verteld. Daar is geen houden meer aan. We lopen samen richting huis. Nagenietend van een klein uurtje met mijn vismaatje loop ik met hem mee..

Karper en splitcane.

Het is vandaag woensdag en ik heb een dag semi vrij. In de ochtend is het de boodschappen in huis halen samen met mijn vrouw . De jongste twee zijn vanmiddag vrij maar hebben zelf een druk programma waaronder les zwemmen. En ik ? Ik kom er achter dat ik tussen 1 uur en 2 uur nog niets ingepland heb staan. De rest staat voor mij ook vol gepland. Je heb wel eens van die dagen. Nou dit was er zeker zo een.

Afgelopen winter heb ik een splitcane karper hengel aangeschaft en deze staat al weken te springen om aandacht. Een uurtje aandacht is wel niet veel. Maar ach beter iets dan niets. Het zal niet de eerste keer zijn dat je gaat vissen en binnen een paar minuten een mooie vis vangt en dat de dag er dan veel belovend uit ziet in je gedachte. Maar dat het dan ook echt maar blijft bij deze ene vis en je de rest van dag geen stootje meer heb.
Niet dat ik daar vandaag aan heb gedacht maar de drang naar de waterkant is vandaag overigens net als iedere dag heel erg groot en dat het dan een uurtje is kan me niet zo veel schelen.

Rustig zoek ik mijn spulletjes bij elkaar.
Even het koppie erbij houden de vistijd is te kort om iets te vergeten wat straks zo cruciaal is om te kunnen vissen. Iets vergeten waardoor je uiteindelijk nog niet kan vissen. Het zal niet de eerste keer zijn dat ik terug moet naar huis. Nee,iets vergeten doen we vandaag maar niet. 
Rustig vul ik mijn oude Albatros karper tas met al wat ik denk nodig te hebben. Haken,stoppers, pennen,lood , aas (wit brood en mais),onthaaktang, mat,vergunningen en mijn oude Mitchell 300 molen.

Deze Mitchell 300 heb ik recent hellemaal uiteen gehaald. Tot het laatste schroefje ging deze oude molen uit elkaar. Nadat hij hellemaal schoongemaakt was werd hij overal voorzien van nieuw vet. En weer zorgvuldig in elkaar gezet. Met als resultaat dat deze molen welke gemaakt werd in 1958 weer draaide als een zonnetje.

Met alles gepakt en gezakt ben ik naar een watertje dicht bij huis gelopen. Heerlijk volop scheen hier het zonnetje. Wat een geweldig lekker weer was het vanmiddag hier. Het idee iets te vangen had ik niet vandaag. Zeker niet omdat van de karpers aan de andere kant van mijn huis nog volop aan de paai waren afgelopen zondag. Het watertje waar ik nu heen liep daar was ik al een poosje niet geweest. Meestal zitten er veel baarzen en snoek in dit stukje water en ik had er weleens een enkele karper gezien. Maar ach een uurtje langs de waterkant met de nieuwe hengel dat word gewoon genieten.

Aangekomen bij het watertje zag ik iets wat mij compleet veraste. Tussen alle in het water gevallen blaadjes en ander vuil zwommen er diverse karpers rond. Voorzichtig gooide ik wat kleine stukjes brood in het water. Deze werden direct gretig aangevallen door een school hongerige voorntjes. Ondertussen zette ik alles in elkaar.  Nadat ik op het gemak alles had klaar gezet en in elkaar had gezet deed ik een stukje brood aan de haak en wierp dit na het midden van het water. Ook dit stukje werd direct aangevallen door hongerige ruizertjes.

Inmiddels waren de stukjes brood die over waren gebleven tegen het drijfvuil aangekomen. Kort hierna zag ik de eerste karper vanonder het vuil naar boven komen. Hap, slik weg stukje brood. En zo verdween het ene naar het andere stukje brood.

Het stukje brood aan de haak was inmiddels door de ruizertjes gehalveerd en was nog zeker twee meter van het drijfvuil af waar de karper zich tegoed deed aan de stukjes brood. Even schoot het door mij heen om op te halen en de karpers in het vuil aan te werpen.

Echter een klein stemmetje in mij zei dat ik geduld moest hebben. Werpen naar het vuil zou de karper kunnen verschrikken en dan zou ik het op zeker kunnen vergeten er nog een te vangen. En op dat moment kwam een prachtige karper van onder de wilg vandaan welke 10 meter verderop stond.

Het watertje en de wilg.

Deze mooie karper zwom richting het midden van het water. Een meter voor het stukje brood kwam hij als een duikboot omhoog. Met zijn bek happend in de oppervlakte zwom hij richting  het stukje brood. Mijn hart gierde in mijn keel. Wat was dit spannend.

En toen gebeurde het. Zonder schroom of enige argwaan zoog deze prachtige vis het stukje brood naar binnen. Nu,dacht ik en sloeg beheerst aan. Een boeggolf in het midden van het watertje een krommende splitcane en een salvo lijn uit de slip. HANGEN.

Wat gaaf, de eerste karper met deze hengel. Wat een prachtige progressieve buiging had deze hengel . De karper had flink door dat het foute boel was en nam diverse mooie runs die door de splitcane ondersteunt door de slip van de oude Mitchell werden opgevangen.

Uiteindelijk moest deze mooie vis zijn meerdere erkennen in deze combinatie. En ik stond net als de vis naar adem te happen toen ik hem kon scheppen. De spanning van de dril en mijn Astma waren hier de oorzaak van. Maar wat was dit gaaf zeg. Rustig de vis op de onthaak mat. Gelukkig zat het haakje voorin de bek en kon deze netjes worden losgemaakt.

Na wat foto’s zette ik deze prachtige karper weer terug in zijn vertrouwde omgeving.

De eerste mooie vis.

Inmiddels waren de ruizers al weer druk bezig in het midden van het watertje. Of er nooit iets was gebeurd. Ik wilde eigenlijk hierna gaan inpakken met het idee dat de stek door de dril zou zijn verstoord.

Maar dat had ik fout gedacht. inmiddels zag ik weer karper onder het vuil azen. Na weer wat op adem te zijn gekomen deed ik een nieuw stukje brood op de haak en wierp dat richting de midden met de bedoeling dit rustig mee te laten drijven richting het vuil. Inmiddels werd het stukje brood weer flink belaagt door de ruizertjes.

Ter hoogte van het vuil werd hier een eind aangemaakt. Een mooie karper wilde kennelijk ook een graantje mee pikken. Als vanuit het niets kwam hij onder het vuil vandaan. En zonder enige aarzeling zoog hij direct het brood naar binnen. een korte tik. Het vuil sloeg met een grote golf uiteen. Diverse kolken volgde. Andere karpers die kennelijk ook onder het vuil lagen schrokken zichtbaar en maakte zich uit de vinnen.

Na een mooie dril kon ik ook deze karper landen en onthaken. En werd ook deze karper na het maken van een foto voorzichtig terug gezet.

En de tweede prachtige karper van vandaag.

Inmiddels waren er drie kwartier van mijn uurtje verstreken. Dit had ik nooit verwacht. Twee prachtige vissen in zo een korte tijd. Voldaan besloot ik af te tuigen en huiswaarts te gaan. Vanmiddag werd het  voor mij een loos uurtje met een goud randje. Zeldzaam maar vol vitamine V. Zo zie je maar.

moederdag.

10 mei Moederdag en voor vele met mij een dag van niet vissen maar een visite dag. Voor mij ook niet anders. Maar tussendoor nog wel een korte wandeling gemaakt op deze zon overgoten dag. Een wandeling bij mij in de buurt met vrouw en kinderen. Gezellig langs de vele watertjes en een kort bezoekje aan de speeltuin waar de kleine mannen even los konden gaan.

Ieder watertje van groot tot klein bij mij in de buurt kolkte. Paaiende karpers. Wat een enorm gaaf gezicht. Hadden we dit vorige week al in de polder kunnen zien. Nu was het feest hier in de woonwijk ook begonnen.

Van groot tot klein vele stonden aan de waterkant te genieten van dit prachtige schouwspel overal waar je keek zwommen ze in nagenoeg iedere sloot. 

Mooi om te zien dat de betonpolder (woonwijk) ook vol met prachtige karpers kan zitten. Karpers die weldra zijn uit gepaaid en dan hopelijk weer binnen het bereik van de visser komen.Vissen om zuinig op te zijn.

Voor mij geen vis vandaag maar wel mooie plaatjes . Plaatjes die zeker ook vitamine V geven.

Vlokvissen

Het is in de loop van de week dat ik Raymond ap om te vragen hoe hij over een uurtje vissen denk een zondag. De vooruitzichten zijn niet de beste. Er word wind en regen voorspeld. En dan is het zondag en we besluiten de knoop door te hakken. We spreken af om in de middag te gaan vissen. Lekker ontspannen in onze achtertuin. Veel vis is er de afgelopen weken hier niet gespot. Veel water is ook troebel en doet dood aan. Met de wetenschap dat dit de komende weken snel zal veranderen,en dan zullen deze watertjes ook weer vol vis zwemmen. 

Samen hebben we besloten te kijken of we voorns kunnen vangen. Ons materiaal stemmen we dan ook hier op af. Raymond met zijn zijn Fairplay vlokhengel en ik met een oude splitcane met daaronder een Mitchell Benjamin vol gespoeld met verse nylon. Mijn splitcane hengeltje is er een van Nederlandse makelij namelijk van de firma Robusta welke vroeger in Drie Bergen gevestigd was. Mijn hengeltje  werd gebouwd in 1957 en werd in 2011 door Eric Terluin van Flevocane vakkundig gereviseerd. Al met al weer een prachtige hengel waar nog vele jaren mee gevist kan worden en waar ik in het verleden al veel vis plezier mee heb gehad.

Raymond woont nog geen 5 minuten van mijn huis af en vanaf zijn huis is het nog net zoveel minuten lopen tot aan de polder. Letterlijk onze achtertuin. Onze achtertuin begint weer tot leven te komen. Na een lange tijd er leeg en verlaten te hebben uitgezien begint de polder weer te leven. Nieuw riet en andere planten groeien als kool op uit het kale niets. Ook de dieren lijken te ontwaken. Heerlijk om zo lekker de polder te betreden. Een deken van rust valt over ons heen. Het is opvallend rustig in de polder. Heerlijk de lucht van vrijheid en avontuur opsnuiven.

Al snel komen we bij de slootjes welke ik wilde aandoen. Glad geen kabbel op het water. Hier en daar wat groen. Maar geen vis te bekennen. Samen met Raymond tuur ik het slootje af. Hmmm toch maar proberen. En samen doen we aas aan onze haken in dit geval een trosje made. Mijn eerste worp tussen twee plukjes groen...als een race wagen schiet het vlokdobbertje weg. Verbaasd maar toch nog bij geest om aan te slaan. Het splitcane hengeltje  kromt. Een Ruizertje. Dus toch. Gaaf het eerste visje uit deze mooie polder is weer een feit.

Het water waar we in vissen is zeer ondiep hoog uit 30 centimeter en kraakhelder. De voorn is hier heel erg op zijn hoede. Overal loert er gevaar voor deze mooie vissen. Reigers en zelfs een kudde ooievaars bevolken deze polder. Om van aalscholvers maar te zwijgen. Hier vissen op voorn betekend sluipen en stil zijn en zoeken.

Nadat ook Raymond zijn eerste voorn haakte moeten we verder. 

De vis heeft ons door en is verdwenen naar een ander gedeelte.  Voorzichtig kammen we de slootjes en zijtakken uit en niet zonder resultaat. Veel mooie visjes worden door ons gevangen. Allebei genieten we enorm van zowel de vis als de omgeving. Een omgeving zoals Jan Schreiner zo mooi kon beschrijven. Deze polder kan zo uit een van zijn boeken gesprongen zijn. Net een schilderij. Een schilderij waar wij vandaag deel van uit mogen maken.

Dan besluiten we een stuk verderop even te kijken. Het water hier is breder en in de zomermaanden vol vis. inmiddels steekt er een windje op en begint het te miezeren. Als we bij de sloot aankomen zien we iets wat we zeker niet haden verwacht. Een kolkende massa. De karper die hier zeker ook woont is aan de paai begonnen. De bruiloft word innig geviert en de hele sloot staat op zijn kop. Samen kijken we naar dit mooie schouwspel. De tientallen karpers gaan onvermoeid door en hebben geen oog voor ons. Tot voor onze voeten zwemmen deze prachtige vissen. Wat ontzettend mooi om te zien.

Ondertussen is het gestopt met zachtjes regenen en het sijpelt nu aardig door. Dan besluiten we terug te lopen naar onze eerdere stek. Hier is net wat meer luwte. Gelukkig als we daar aankomen stop het met regen en trekt de hemel weer open en komt de zon weer te voorschijn. Langzaam drogen onze kleren in dit heerlijke zonnetje.

Met regelmaat meld vriend voorn zich. Allebei genieten we zichtbaar van deze heerlijke middag.

 Dan is het alweer tijd om naar huis te gaan. Samen lopen we naar het huis van Raymond. Onderweg word ik al gebeld . Hoe laat ik thuis ben. We hebben vanavond een gast. Onze dochter heeft sinds een paar maanden een vriendje en ze  hadden samen besloten aan te schuiven. Napratend  over de mooie middag belanden we bij Raymond thuis aan. Hier tuigen we de hengels af en bergen de spulletjes op. En dan is het echt tijd snel naar huis nog nagenietend van een heerlijke middag. Raymond bedankt.

Ultra licht vissen....

Jaren  geleden ben ik steeds lichter gaan vissen en ben ik mij hier  meer en meer in gaan verdiepen. Vele denken dat lichter vissen inhoud dat je een zo groot mogelijke vis aan een zo dun mogelijk lijn wil vangen. Dit is een foute opvatting. Lichter vissen houd in de eerste plaats in dat je vist met kleiner en lichter kunstaas met daar voor bestemt materiaal zoals lichte hengels en molens Hierdoor ben je in staat niet alleen roofvis te vangen maar ook alle soorten witvis. Door dat je vist met kleiner aas maar ook met lichter aas, zal je ook je materiaal moeten aanpassen aan deze visserij. Eenmaal besmet met het lichte virus kom je er achter dat er heel weinig kunstaas is, maar gelukkig genoeg om deze manier van vissen te kunnen beoefenen. En als je dit materiaal bezit dat het een hele leuke manier van vissen is die vele mogelijkheden bied. En niet zelden voor verassingen zorg qua vangst. Ik heb wel eens het idee dat nagenoeg iedere vis die wij in onze wateren hebben zwemmen te vangen is met het kleine kunstaas. Voor het ultra lichte vissen hoef er niet veel te worden meegenomen naar de waterkant. Het kan in een loos uurtje praktisch bij een ieder voor de deur. Niet zo gek dus dat deze manier van vissen in opkomst is.

Diverse ultra lichte spinnertjes door mij gemaakt.


Wanneer spreken we van ultra en licht vissen.

Zoals ik al aan gaf is lichter vissen niet vissen met een zo een dun mogelijke lijn een zo een groot mogelijke vis vangen. Dat er hele grote vissen op deze manier gevangen worden is een heel ander verhaal. Om met licht of ultra licht kunstaas te kunnen vissen zullen we ons materiaal moeten aanpassen. Met name de hengel ,molen en lijn. Ultra licht vissen houd in dat het te vissen kunstaas bepaald met welke hengel en bijbehorende lijn je vist. Hoe lichter het kunstaas en hoe minder weerstand in het water hoe lichter de hengel en lijn kan worden gekozen. Uiteraard als je kleiner aas vist je dan ook kleinere vis kan vangen. Deze geven dan ook nog sport iedere vis kan laten zien en voelen wat hij waard is op ultra licht materiaal.. In ons land spreken we van ultralicht vissen vanaf een hengel met een vermogen van 5 gram en alles daar onder. Licht vissen doen we met hengels van 5 tot zo een 12 gram vermogen. De molens welke onder deze hengeltjes worden gebruikt variëren in de maten 500 tot en met de 1000 klasse. Gelukkig is het aanbod in deze klasse molens het laatste aantal jaren groter geworden. Voor een degelijke ultra light hengel was je vaak aangewezen op een hengelsport winkelier welke nog zelf hengels bouwde. Gelukkig zie je dat de grote hengelsport merken hier op langzaam inspelen en hengels gaan maken voor deze visserij. Waar door deze manier van vissen voor iedereen binnen handbereik komt. Voor niet al te veel centjes heb je tegenwoordig al een leuke set. Denk maar aan bijvoorbeeld de forellen hengeltjes. Lichte hengeltjes waar je al veel kanten mee op kan.

Rapier  2 grams spinhengel voorzien van 10/00 nylon.


De lijn welke men gebruikt hangt af van de persoonlijke voorkeur. Op de aller lichtste hengeltjes gaat mijn voorkeur zeker uit naar nylon. Maar evengoed zou je met een dyneema of soort gelijke lijn kunnen vissen. Beide hebben zo wel voor als nadelen.. Er zijn verschillende methodes om te bepalen welke diameter lijn er bij welke hengel hoort. Ik beperk mij er tot een de methode welke de Fransen een halve eeuw geleden hebben ontwikkeld maar wel voor nylon lijnen. Waarom daar kom ik later even op terug Bij deze methode word de hengel door middel van gewichtjes in een bocht van 90 graden getrokken. Dit is het maximale wat een hengel kan hebben, krommer kan hij niet. De lijn die we kiezen moet dezelfde trekkracht hebben als het gewicht wat nodig is om de hengel in een bocht van 90 graden te krijgen. De juiste lijn is dus een belangrijke sleutel. Zou je een lijn nemen met te weinig trek kracht zou je de volledige kracht van de hengel niet kunnen benutten en zou er zelfs lijn breuk kunnen optreden als er een flinke vis word gehaakt. Lijn met te veel trekkracht zal de hengel wel tot het maximale belasten. Maar dan is de lijn weer dikker wat de actie van het kleine aas te niet zal doen. De kleine spinnertjes gaan hier door minder goed draaien. Ook zal het werpen met te dikke lijn en het kleine aas een stuk minder zijn. Nu komt het,als je met dyneema of een gelijksoortige lijn gaat vissen  kan je al heel erg dun vissen. Misschien wel dunner als dat je nylon zou kunnen vissen. Enkel de trekkracht licht wel een stuk hoger. Maar als je hengel, lijn en de afstelling van de slip juist op elkaar zijn afgesteld vormen deze een drie eenheid  waar mee je nagenoeg in staat ben ook hele grote vissen te vangen. Dus de dikte van de nylon lijn is afhankelijk van de te gebruiken hengel terwijl je voor dyneema en andere lijnen altijd de dunste kan kiezen,want zelf de dunste heeft nog voldoende trek kracht voor deze hengels.

Hier onder richtlijnen wat de nylonlijn in combinatie met de diverse ultra lichte en lichte hengels betreft.

Hengel .                  Lijn.

-2 grams hengel                10-12 honderdste.
-3 grams hengel                12-14 honderdste.
-5 grams hengel                14-16 honderdste.
- 8 grams hengel               16-18 honderdste
-10 grams hengel              18-22 honderdste
-12 grams hengel              22-24 honderdste


Waar we bij nylon lijn ook rekening mee moeten houden is dat als we spinners gebruiken deze de lijn kinken. Kinken is niet meer dan het torsen van de lijn. Dit word veroorzaakt door het draaien van het spinnerblad Hierdoor krijg je op den duur lussen in je lijn en kan je deze op den duur weg gooien. Dit gebeurt trouwens ook met dyneema, met name het dunnere en ongecoate dyneema. Meestal verwijt men de molen, maar niets is minder waar. Wie herkent het niet van die geniepige kleine lusjes in het dyneema. Precies kinken. Om dit te voorkomen kunnen we een loodhagel op de lijn knijpen. Knijp je deze op de hoofdlijn hou deze dan op een afstand van 30 centimeter van de spinner. Op deze manier word de gang van de spinner niet beïnvloed. Nog beter is een klein warteltje te gebruiken. Ik gebruik meestal een maatje 16 tot 18. Aan het oogje van de wartel maak ik dan een klein stukje nylon vast waaraan ik de loodhagel vast maakt. Voor de 5 grams hengel volstaat een loodje van 0,5 gram en voor de 2 en 3 grams hengel zou men een loodje van 0,3 tot 0,4 kunnen gebruiken om het kinken te voor komen. In wateren waar veel snoek voor komt moeten we een staaldraadje of een spinstangetje gebruiken om door bijten van de lijn te voor komen. Hier moet wel met een aantal zaken rekening worden gehouden.

Allereerst kan ik uit jarenlange ervaring zeggen dat je deze middelen pas kan inzetten bij een spinnertje met een bladmaat van ongeveer 15 mm. Zou je deze op een spinnertje gebruiken met een kleiner blad zal deze niet goed meer draaien. De hele constructie zou dan ook nog eens te grof worden. En dat kost vis. Zeker met name de wat schuwere vis als voorn. Deze zal bij de minste argwaan niet meer bijten.. Zoals ik al zei gebruik ik een staaldraadje of een spinstangetje. Hou een staaldraadje zo dun mogelijk. Het heeft namelijk geen enkele zin om een staaldraad met een trek kracht van 10 kilogram te gebruiken als je lijn een trekkracht van een kilogram heeft of minder. Deze zou dan namelijk eerder breken dan het staaldraad. En daarbij zou te dik staaldraad te stug worden voor deze kleine spinnertjes. Maakte ik de spinstangetjes voorheen uit rvs staaldraad met een diameter van 0,5 mm/0,6 mm, tegenwoordig gebruik ik titanium wire. Dit kan men om de vinger draaien, in allerlei bochten wringen maar schiet altijd weer terug in zin rechte vorm. Titanium wire is in heel veel diameters te verkrijgen. Kies ook hier weer de dunste. Goedkoop is het niet, maar het gaat net zo lang mee tot dat het verspeeld word. Geweldig materiaal, geen opgekrulde staaldraadjes en kromme spinstangetjes meer. Het maken van spinstangetjes met titanium wire is redelijk simpel. Ga niet proberen om hier een oogje mee te buigen en dit netje te wikkelen, want zoals ik al zei het springt steeds terug in de rechte vorm. Wat ook goed is en wat echt ook goed  vist is een onderlijn gemaakt met Knot-to Kinky. Deze titanium staaldraad kan rekken maar veert altijd weer terug in zijn oorspronkelijke vorm. Je heb dus een schokdemper. Vis je nu met een redelijk snelle hengel met een dyneema lijn,vangt het staaldraad de klap op en hierdoor is het net als je met nylon vist en krijg je een hele andere dril, veel rustiger. Gebruik dit dan weer niet in combinatie met nylon lijn. Zou je dat wel doen dan heb je de rek van de nylon en van het Knot-to-Kinky staaldraadje en zou je hierdoor juist heel veel vis kunnen gaan missen.

Een dikke brasem op een splitcane 3 grammer gevangen aan een beatlebug spinnertje een door mij ontwikkeld spinnertje waar van ruizer tot snoek al mee gevangen werd.


Heel veel kunstaas voor de aller lichtste visserij is er  niet. Dit komt waarschijnlijk ook omdat er slechts een kleine groep op deze manier vist. De laatste jaren begint deze groep te groeien en word de vraag naar passend kunstaas steeds groter. Dit was voor mij jaren geleden de aanleiding om zelf kunstaas te gaan maken. In eerste instantie waren dat de spinners. Onverzwaarde spinners voorzien van een enkele haak met al dan niet een vlieg er op gebonden. Later bleek dat ook met name streamers heel erg goed te vissen waren aan de ultralichte en lichte hengels. Ik heb er heel veel mee gevist en vis er nog steeds mee en niet zonder resultaat..Heel veel mensen zijn hier door ook begonnen met streamertjes op de spinhengel te vissen. Afgelopen jaren kwam ook de lepel weer op mijn pad. Na het verdwijnen van de bekende Pako lepels werd het heel stil in lepel land. Maar gelukkig is dat over,Hans de Boer van Poask maak weer een look a like Pako lepeltje en Ton Temming uit Utrecht heeft pelikaan lepels welke uit de jaren 70 van de vorige eeuw kwamen weer nieuw leven ingeblazen. Beide hebben lepels voor de ultra en lichte visserij. Lepels zijn een vergeten ondergewaardeerd stuk kunstaas. Maar wie ze links laat liggen doet zich zeker te kort. Ik heb de afgelopen jaren al heel veel vis gevangen aan bovengenoemde lepeltjes

Een thundercreek spinnertje met een bladmaat van 15 mm door mij gemaakt bleek een topper voor ruizers en dikke baarzen. Ook snoek kon er niet van af blijven.

Een hele grote snoek op de 3 grammer. Net achter de kieuw ligt het thundercreek spinnertje met een bladmaat van 15 mm.



Plugjes voor de ultra en lichte visserij zijn er ook. Er zijn een aantal zaken waar rekening mee dient te worden gehouden als men ultra light met plugjes wil gaan vissen.. Hier door vallen er al veel type plugjes af. Allereerst vis je met licht materiaal hierdoor vallen diep duikende en stompe bolle plugjes al af. Dit omdat deze type pluggen te veel weestand geven in het water aan de lichte hengeltjes. Slanke pluggen komen voor deze visserij het best in aanmerking. Dit omdat deze minder weerstand hebben in het water en dus minder aan de hengels trekken. Door dat we de ultra lichte visserij met name in vrij ondiep water beoefenen zal er vaak gekozen worden voor een drijvende plug. Zeker in enigszins begroeid water een pre. Ook hier weer zijn er diverse merken welke goede pluggen maken. Ik kan alleen slechts die gene noemen waar ik goede ervaring mee heb omdat ik ze zelf naar tevredenheid gebruik en met andere geen ervaring heb.. Allereerst noem ik er twee van Rapala. De original floater. Een super plug waar ik al veel succes mee heb gehad. De Rapala floater 9 cm is de grootste welke nog perfect te vissen is aan een vijf grams spinhengel. Ook al zijn kleinere broertjes zijn super plugjes. De kleinste is zelfs nog te vissen op een drie grams spinhengel. Een ander toppertje uit de Rapala stal en deze is vrij nieuw, is de jointed en dan de 5 centimeter uitvoering.Ook een perfect plugje wat goed te vissen is met de vijf grams spinhengel. Verder heeft de Poolse firma Salmo een superplugje genaamd de hornet en dan de ondiep lopende versie. Een echte topper voor baars. Met deze type plugjes vis ik het meest en heb daar goede ervaring mee. Ongetwijfeld bestaan er nog legio andere plugjes welke voor de ultra lichte visserij gebruikt kunnen worden informeer hier voor bij u hengelsport winkelier.

Waar kunnen we ultra licht vissen? Eigenlijk op alle wateren met  een waterdiepte tot ongeveer 2 meter komen in aanmerking voor deze visserij. Het liefst enigszins helder water Dus de polders welke ons land nog rijk is zijn uitermate geschikt voor deze visserij. Maar ook alle singels en vaarten binnen de bebouwde kom ook wel eens gekscherend Beton Polder genoemd. Deze wateren bevatten meestal een schat aan vis. Vis waar nagenoeg nooit op gevist word met ultra licht materiaal. Het is iedere keer weer verassend als je zo een water aan doet. Regelmatig worden er super vangsten geboekt van met name baars,snoek en voorn. Maar ook brasem,zeelt en karper vormen geen uitzondering en zijn allemaal te vangen op dit kleine materiaal. En juist die diversiteit maakt het lichte vissen zo enorm leuk. Maar het is ook verbazingwekkend dat je soms ook hele grote vissen haakt en vangt. Dat maakt het alleen nog maar spannender. Ook het visuele aspect is heel erg mooi. Zeker als je een school ruizers ziet zwemmen en je er een mini spinner voor bij kan spinnen in de oppervlakte. Het is een machtig gezicht om grote exemplaren zich te zien los maken uit de school welke zich dan vol overgave storten op het spinnertje. Dan blijken deze ruizers toch ook enorme rovertjes te zijn die op dit lichte materiaal sport van de bovenste plank leveren. Het lichte en het ultra lichte vissen kan het hele jaar door. Het is een verslaving voor het leven waar heel veel plezier uit kan worden gehaald. Zeker een mooie visserij om het begin van het seizoen mee te beginnen

Het ultra lichte vissen, is ongeveer 60 jaar geleden door de nestor van de Nederlandse visserij Jan Schreiner hier in ons land in de kinderschoenen gezet. Vervolgens aan het eind van de vorige eeuw is deze manier van vissen in een grote vergeet hoek gekomen. Zij die deze manier van vissen beoefenen zullen het beamen, dat het een enorme leuke manier van vissen is. Een manier met materiaal waar zelfs de kleinste vissen nog sport geven. Zeker niet de manier om met een dunne lijn een zo een groot mogelijke vis te vangen. Maar wel een manier van vissen die in een loos uurtje gedaan kan worden en waar niet veel voor hoeft te worden meegesleept naar de waterkant. Ook een hele actieve manier van vissen die net als het vissen op zich zeer verslavend is dus wees gewaarschuwd als u met het ultra lichte vissen gaat beginnen. Voor dat u het weet raakt u ook besmet met het ultra licht virus en tot op heden is er nog geen medicijn tegen gevonden..

Sanborn spinners door mij gemaakt na recept van de eerste druk van flitsend nylon waarin Jan schreiner deze spinnertjes omschrijft.