Shakespeare, Ramond en Tourbiljohn.

Het is al weer een dikke week geleden dat ik hem voor het eerst zag. Samen met Ton op de beurs zag ik hem staan.  Na een korte kennismaking bleek dat hij al op leeftijd was. Hier en daar had hij al een kale plek. Hij klonk of dat hij chronische bronchitis had. Hij kraakte en piepte aan alle kanten. Toch ondanks de korte kennismaking voelde ik wel wat sympathie voor hem. Hij was nog niet zo slecht. Langzaam liepen Ton en ik verder. Maar los laten kon ik hem niet. Zal ik hem halen vroeg Ton. En voor ik het wist kwam Ton terug met hem. En hem was een heuse Shakespeare molen. Een Noris 2009 GD Maroon rood. Deze molentjes zijn gemaakt tussen 1972 en 1976. Simpele molens maar met een zeer goede slip.

Thuis gekomen kon ik het niet laten en opende ik de patiënt. Deze zat over vol met oud vet.

Na dit voor een groot gedeelte te hebben afgedaan met keuken papier haalde ik hem tot de laatste schroef uit elkaar. 

Hierna werd ieder onder deel zorgvuldig geweekt in de WD 40 om al het aangekoekte vet en vuil te verwijderen. Nadat dit werd verwijderd werd alles netjes droog gemaakt. En met een kwastje werden alle onderdelen voorzien van een dun laagje vet daar waar het hoorde en een druppeltje olie op plaatsen waar dat gewenst was. Ook de spoel werd geheel uit elkaar gehaald en de slip plaatjes gereinigd en voorzien van een druppeltje olie. En na een paar uurtjes sleutelen werd de Shakespeare genezen van zijn bronchitis en bleef een super lekker draaiend juweel over. Een juweel met een super goede slip waar ook de later gebouwde Shakespeare molentjes bekend om stonden. 

Ik spoelde het spoeltje op met een verse 20/00 maxima nylon lijn. Een lijn die uitstekend past bij een 10 grams spinhengel. Het mooie rode molentje paste dan ook uitstekend bij mijn 10 grams Fair Play grafiet waarvan de wikkelingen ook rood bruin zijn.

Een week lang lag het molentje op de kast en geregeld kon ik het niet laten er een draai aan te geven. Helaas zit ik nog steeds met een enkel die niet optimaal werk en die ik niet te veel mag belasten. Fietsen een beetje lopen en zwemmen, mag ik er mee. Geen grenzen opzoeken op kans dat mijn pees afscheurt. 

Het is dan ook al zaterdag als Raymond contact met mij heeft en aangeeft dat we samen een uurtje op zondag kunnen gaan vissen. Dan pakken we de fiets en kan je af en toe afstappen om te gooien op een goede plek. Zo gezegd zo gedaan. Na weken te hebben binnen gezet probeer ik het voorzichtig. Het is rond half twee als ik bij Raymond ben. Samen fietsen we de polder in. Lekker rustig en niets forcerend. Beide hebben we een 10 grams spinhengel meegenomen. Raymond heeft een door mij gemaakte terrible 45 mm aan zijn lijn hangen terwijl ik een witte streamer van mijn hand aan de lijn heb hangen. Wat is dit heerlijk rustig fietsend door onze mooie polder. 

De omgeving ziet er uit als de herfst. Alleen de temperatuur klopt er niet bij. Het is vrij warm voor de tijd van het jaar. Ons kan het niet schelen en rustig rijden we door de polder. Zo nu en dan stoppen we om even te vissen.

Het blijft vrij stil aan de andere kant van de lijn. Tot dat we op een plek komen waar het kleine streamertje vol word genomen door een waterwolf. Ik schrik er zelfs van. ZZZZZZZ….. los. De slip van de Shakespeare stond te los. Shit niet opgelet. Snel draai ik de slip wat strakker. En test hem even met de hand door net boven de molen aan de lijn te trekken. En de slip zo te draaien dat onder spanning de lijn rekt en de slip gaat draaien. Hierna maak ik een korte worp op de plaats waar ik de waterwolf eerder haakte. Ook nu wil deze de streamer maar schiet weer los.

Dan zie ik Raymond die vijf meter verder staat schuin werpen richting een kruising van de sloot en ziet kort hierna een schim die het 45 mm terrible spinnertje vol pakt. Zijn hengel kromt. Hangen. Ik roep nog naar hem : ‘Dat is misschien die van mij die doorgezwommen is’. Maar dat dit niet zo is blijkt uit de klap die ik op mijn hengel krijg. Hangen. Naast elkaar staand hebben wij beide een mooie snoek aan de lijn. Een heel apart gevoel als je samen staat te drillen.

Dan is de snoek van Raymond uit gedrild. Op het moment dat hij de mooie rover wil pakken draait hij en schiet los.  Mijn snoek is nog vol bezig en neemt nog een run. ZZZZZ doet de slip van de oude Shakespeare. Wat een heerlijk molentje. Nadat hij van zijn bronchitis was verlost spint hij weer als een nieuwe. En ik staat te genieten. Te genieten van deze mooie vis en van de omgeving en het lekkere weer. Maar natuurlijk ook van het gezelschap van Raymond. Wat heerlijk als je zolang binnen heb moeten zitten. Geweldig.

Kort hierna kan de snoek met de hand worden geland en laat deze mooie rover zich zien.

Na onthaakt te zijn laat ik hem weer terug glijden in het ondiepe polder water. Water wat hier niet dieper is dan 20 centimeter. wat is dit genieten. En ik besef hoe ik dit gemist heb de afgelopen tijd. Rustig vissen we verder. Het duurt niet lang of ik haak weer een rover. Deze rover is een stuk kleiner dan de andere. Maar dat maakt mij niets uit. Ooit heb ik gezegd dat als ik van de kleinste vis niet meer kan genieten ik stop met vissen.En zo denk ik er nog steeds over. Ook deze mooie kleine rover wordt met de grootse zorg geland, onthaakt en terug gezet. 

Dan stappen we weer op de fiets en fietsen rustig verder door dit mooie gebied. Langzaam begint het al donkerder te worden. We stoppen nog een maal bij een brug. Hier vangt Raymond nog een baars. 

Dan is het echt tijd om rustig naar huis te fietsen. Wat een heerlijk uurtje polder. Beide hebben we van deze korte sessie genoten en rustig fietsen we naar huis.

Het is dan een dag later als ik thuis zit. Met opruimen had ik een oud spinnerblad gevonden. Een Frans spinnerblad van het merk Tourbillion type Joly. 

Ik besluit om het blad na te maken. Hiervoor heb ik nog wat stukjes metaal wat ik over had van het lepeltjes maken.  Een stukje koper,messing en RVS. 

Hieruit maak ik drie blaadjes na voorbeeld van het oude Tourbillion blad. Ik vind nog een oude tourbillion spinner welke heel is. Deze spinner heeft een speltsluiting waaraan een dreg met een rode pluim hangt. Het kogeltje waar het blaadje op draait zit vast geklonken aan de as van de spinner. Vol goede moed begin ik te buigen en het luk me om een spelt te buigen op de as. Echter het kogeltje vast klinken waag ik mijn niet aan. Een stukje rode tube er onder voldoet ook. En zo lukt het me een soort Tourbillion spinnertje te maken. 

Op een enkele haak bind ik een rode pluim en de spinner is compleet. Thuis word het spinnertje gekscherend Tour bil john genoemd. Ik kan er wel om lachen.

Het mooie van deze sluiting is dat je altijd je haak kan wisselen. Je kan er een vlieg achter hangen tijdens een vis sessie of deze wisselen voor een streamer. Of bij veel baars wisselen voor een kleinere haak. Ja, dit spinnertje biedt vele mogelijkheden. Omdat het spinnertje uit de hand draait als een lier en ik nu dus goede hoop heb dat deze hetdan ook goed doet maak ik er ook nog met een enkele haak en een flaptail. Dan krijg ik ook nog het idee om glitter op het blad te doen.

Een dag later krijg ik de kans om de spinner hier naast het huis door het water te halen. Het spinnertje draait als een lier en is goed voelbaar op de hengel. De hengel welke ik had meegenomen is dezelfde als van afgelopen zondag de grafiet 10 grammer met de rode shakespeare. Het duurt niet lang of de eerste snoek meld zich.

Deze mooie rover kon niet van het goed draaiende spinnertje af blijven. Dit herhaalt zich nog twee maal en vang ik dus in precies 30 minuten 3 snoekjes. 

En ik weet dat deze Tour Bil John spinners top zijn.En als kleine waterwolfen er al niet af kunnen blijven dan....

 

Herfst.

Een kleine wereld mistflarden belemmeren het zicht.  Het kleuren van de blaadjes klaar om straks los te laten en naar beneden te dwarrelen. Je kan het al ruiken. De Herfst is nu echt in aantocht. Heerlijk, tenminste als je net als ik hou van de herfst. Voor de roofvisser komt er nu een heerlijke tijd aan. Een tijd waarin de zomerse overvloed inlevert en overdraagt aan de herfst. Langzaam zal de overvloed van voedsel verdwijnen en de temperaturen dalen. Vissen eten nog wat ze kunnen en gaan verzamelen. Op vele plaatsen kan je dat al waarnemen. Hele scholen vis op zoek naar alles wat eetbaar is om reserves op te bouwen om straks naar de overwinter plekken te gaan. En niet alleen in het water maar ook als je goed om je heen kijk kan je dit overal waarnemen. Prachtig om dit alles te zien.

Het is al vroeg als ik aankom bij Raymond. Heerlijk er even samen met de fiets er op uit  en lekker de polder in. Op de fiets zoals ik vroeger als kind ook zo vaak deed. En wat een watertjes je dan tegen komt. Onvoorstelbaar. Watertjes die te ver lopen zijn en waar geen parkeer gelegenheid is. Watertjes die dus alleen te bereiken zijn met de fiets. Watertjes die soms voor mooie verassingen kunnen zorgen. 

Vandaag gaan wij er gewapend met onze lichte hengeltjes en bijpassende spinnertjes er op uit. Ik met de 5 grams spinhengel en Raymond met de rapier. Onder mijn vijf grammer heb ik mijn vers gesmeerde Shakespeare Sigma Pro 030 uit 1984 hangen. Voorzien van 16/00 verse  nylon. Mijn sigma Pro vond ik een tijdje geleden terug na hem een lange tijd uit het oog te hebben verloren. Geheel onder het stof ergens in een doos uit kelder. Een molentje met veel jeugd sentiment .

 Mijn sigma op een originele advertentie uit 1984

Na even te hebben gefietst zitten we in niemandsland. Een stil gebied waar bijna niemand kom. Behalve dan hordes mannen op race fietsen blijkt. De goede daar gelaten maar vele hoor je van afstand al schelden over alles wat op hun pad komt. Hoe je het in je harses haalt om hier te vissen. Kans om dat uit te leggen is er niet want ze blazen door in colonnes en niets ontziend. Ook tegen liggers van hetzelfde soort op een stalen ros moeten het ontgelden en blijken geen goed woord voor elkaar over te hebben.  Raymond en ik staan te klapperen met onze oren what the f..k is dit. De polder dus…. Gelukkig zal ook dit fenomeen snel minder worden als het kouder gaat worden en zullen de Wannabee de fiets weer opbergen tot het volgende overgewicht of tour op de televisie. En hou mij ten goede er zijn gelukkig ook die wel rekening houden met andere mensen en dieren in het wild.

Na een lekker stuk te hebben gefietst en na vele watertjes te hebben bekeken belanden we midden in de polder bij een mooie brede wetering. Overal waar je kijkt zie kringen. Springend spelt aas met o zo bekende strepen er achteraan. Baars.. 

Raymond is de eerste die uitwerp en vrijwel meteen een baars haakt.

 Ikzelf heb wat zelfgemaakte terrible spinnertjes mee genomen om te proberen. Deze blijken het super te doen. Ze draaien als een tierelier.Raymond vist de 20 mm stompe terrible  zelfs op zijn rapier. Het duurt  dan ook niet lang of ik staat ook met een kromme 5 grams spinhengel.

 Met vlagen komende de jagende baarzen binnen ons bereik en vangen we er een paar. Heerlijk wat is dit genieten. 

Inmiddels begint het herfst zonnetje aardig te steken en is ook het baarzenbal over.

Een tijdje later besluiten we voor dat we deze dag eindigen om nog even verderop te gooien. Raymond heeft dan nog steeds een door mij gemaakt sanborn spinnertje aan zijn lijn hangen als een kleine waterwolf zich meld. Wat gaaf dat dit snoekje vol ging voor het kleine spinnertje met een bladmaat van 12 mm. Het zijn ook echte rovers. En het maak niets uit hoe groot ze zijn. Het zijn en blijven prachtige vissen die snoeken. En zeker als ze dan ook nog eens worden gevangen op een twee grams spinhengeltje met 10/00 nylon..

 Met deze vis eindigen ook een paar uurtjes fietsen door de polder.

 Raymond bedankt…

stompe terrible 3 e versie.

Nog steeds zit ik met mijn enkel en voet thuis. Al weken zit ik aan huis gekluisterd en kom ik niet buiten. Veel lezen en af en toe wat maken houden mij letterlijk op de been. Maar ook het bezoekje van Raymond en Job die even langs kwamen. Heerlijk even lekker bij kletsen over onze mooie hobby. De laatste weken heeft het maken van spinner bladen voor mij een vogelvlucht genomen. Vele slanke terrible bladen werden reeds gemaakt. Enkel de stompe terrible, dat blad maken bleek voor een leek even iets moeilijker of.....?

Van de week begon ik aan mijn derde versie van dit blad. Ik had er de laatste weken veel over nagedacht hoe je de drie facetten er in moest maken. De eerder gemaakte twee versies waren ook goed al hadden deze geen drie facetten. Na veel materiaal te hebben verkloot lukte het me eindelijk. De stompe terrible de derde versie werd er geheel een naar mijn zin.

Zowel een 25 mm blad als een 20 mm blad werden gemaakt in messing en koper. 

De afgelopen week heb ik veel gelezen met mijn voet in stand horizontaal. en zo ook in de diverse boeken geschreven door Jan Schreiner. De vele verschillende vormen van de stompe terrible. Met vlieg ,flaptail,twister en zelfs streamer.

Een afbeelding van vier stompe 20 mm terrible spinners met een streamertje  heeft  mij doen besluiten mijn eigen gemaakte 20 mm blaadjes ook te voorzien van een streamertje.

 

In de boeken vond ik ook een spinner twister combinatie van deze stompe terrible spinnertjes.

 ik koos hiervoor de door mij gemaakte 25 mm blaadjes te voorzien van een twistertje. 

 Voor mijn koperen 25 mm blaadjes maakte ik een vlieg in het rood wit wat mooi afsteek tegen het rode blad. 

Helaas moet alles even wachten tot het de waterkant ziet. Ik heb het in ieder geval wel voor elkaar gekregen het zij na veel proberen en materiaal  verkloten om goede stompe terrible bladen te maken. Bladen waarmee ik weer mooie spinners kan maken waarbij oude tijden kunnen worden herbeleeft......