Uit de losse pols

Het is al weer een tijd geleden dat ik geblogd heb. Voor het laatst net voor de gesloten tijd. Ik kan inmiddels weer alles. Zo ook werken waar nog altijd veel tijd in gaat zitten. Maar ook thuis. Bijna twee jaar niet uit de voeten kunnen is niet niets. En er zijn een hoop klusjes blijven liggen die er nu bij komen. Gelukkig heb ik deze periode bladen leren maken maar ook lepels. Ik heb ze voor mijzelf naar een hoger niveau getild dan voor die tijd. Heerlijk om alle soorten terrible blaadjes en lepeltjes te kunnen maken. De laatste maanden heb ik heel veel blaadjes gemaakt om spinners van te maken voor Daan. Ik ben nu tussen de buien druk bezig met binden om er straks mooie spinners van te kunnen maken. En zo nu en dan schiet er iets door mijn hoofd wat ik moet maken. Zo heb ik tussen de buien door veel nieuws gemaakt wat komend seizoen het water nog gaat zien en waar jullie nog van gaan horen en uiteraard lezen.

Augustus is het al weer, wat gaat de tijd eigenlijk ontzettend hard. Augustus een maand waarin er niet al te veel te beleven valt in de polder en de meeste cultuur wateren. Alles is momenteel aardig dicht gegroeid waardoor vissen vrijwel onmogelijk geworden is. Veelal moet je nu uitwijken naar groter water om de rovers achter de vodden aan te zitten. Maar ook word er in deze periode veel op andere vis soorten gevist, denk maar aan bijvoorbeeld vlok vissen of het vissen met de pen op karper.

Het is vrijdag ochtend 4 augustus als ik mij samen met mijn gezin in een supermarkt loopt. Mijn eerste vakantie dag. De kleine mannen die niet uit de schappen lekkers kunnen blijven, en dan de paden. Vol met kwekkende dames die dan ook nog eens uitgebreid de weg versperren voor mannen met haast die snel boodschappen willen doen. Normaliter zou ik nu een lichte vorm van allergie krijgen. Maar deze ochtend niet. Ik heb vrij en zeker geen haast. Langzaam varen mijn gedachten naar het vissen. En om nog specifieker te zijn het ultra lichte vissen. Hoe ik er op kom weet ik niet. Maar ik zit te denken aan lepels voor de 2 en drie grams spinhengel. Hoeveel zijn er niet die goed te vissen zijn en dan nog een goede actie hebben. De meeste die ik ken zijn van een bestaand spinnerblad gemaakt waar een gaatje bij gemaakt word. Maar echte lepels voor deze hengels, nee.  In mijn hoofd groeit het idee om zelf een lepel te maken. Een van het model krokodil zoals de Noorse Delfin lepels. Lepels die ik al eerder maakte en zeer succes vol waren. Maar deze moesten dan wel echt klein gaan worden. Langzaam groeit het idee tot een heus lepeltje tot dat ik met mijn gezin aan de kassa staat en moet afrekenen en inpakken en ik weer tot de waan van de dag geroepen word. Thuis gekomen is het alle boodschappen uitpakken en een boterham eten. Na het eten willen de mannen spelletjes doen met de computer en mijn vrouw heeft een afspraak. Ik zit dus binnen deze middag. Ik besluit mijn idee van de ochtend eens vorm te gaan geven. Op een stukje messing schets ik met stift de vorm van een platte krokodil lepel zoals ik die al zo vaak had uitgetekend. Maar nu vele malen kleiner. 

Voorzichtig haal ik de vorm uit het stukje metaal en vijl hem in de vorm zoals ik hem voor ogen heb. Zo dit platte stukje word mijn malletje voor alle volgende stukjes metaal waarvan ik het lepeltje van gaat maken.

Vier stukjes metaal maak ik in vorm zoals het malletje is.

Dan boor ik er gaatjes in en begin het eerste platte stukje voorzichtig met mijn hamertje te kloppen. Ik klop rustig door tot dat het stukje metaal de vorm heeft van een halve olienoot. Dan maak ik de kenmerkende S vorm in het geheel en zo word het eerste mini krokodil lepeltje geboren.

Kort hierna volgen de andere drie en ik ben best tevreden over het resultaat. Alle vier de mini lepeltjes voorzie ik dan van een stukje folie. Twee zilver en twee rood. Het maakt het geheel af.

Dan zoeken naar haken. Ik wil op deze ultra lichte lepeltje beslist een enkele haak hebben. Een haak met een juiste bocht vind ik als snel. Maar nu nog splitringetjes. Twee vind ik er. En deze doe ik aan de lepels met de rode folie. Enkele haken en splitringen gaan vaak niet samen. Meestal zijn de oogjes van de haken te klein en kan de haak niet goed bewegen. Ik besluit het met de andere twee lepeltjes anders te doen. Van 0.5 mm rvs draad buig ik twee kleine achtjes. Het ene oogje bevestig ik aan het lepeltje en de andere aan het haakje. Het is even tobben maar uiteindelijk lukt het mij om de haken aan de lepel te krijgen. De haak staat nu ietsje verder van de lepel af als de haken van de andere twee lepeltjes welke in een splitringetje hangen. Het verschil is dan weer dat de haken in het achtje goed vrij kunnen bewegen en de haken in de splitringen min of meer wrikken.

Wat beter zou zijn moest in de praktijk gaan blijken, als de lepels het sowieso zouden doen. Inmiddels is het alweer het einde van de middag en moeders de vrouw komt ook al weer tuis. Tijd om wat aan het eten te gaan doen. Na het eten branden de vier lepeltjes bijna op tafel. 

Ik hou het niet meer en tuig mijn rapier op. Ik besluit in alle wijsheid wel een spinstangetje voor het lepeltje te hangen. Het watertje waar ik eventjes wil gaan testen zitten ook snoeken en je weet maar nooit. 

Aangekomen bij het watertje hang ik het rode lepeltje in de spelt. Ik werp het lepeltje weg en deze scheert over het water. Ik verbaas mij er over hoe ver ik het lepeltje kan wegzetten. Maar ja de 10/00 nylon op mijn twee grammer is natuurlijk ragfijn en dat scheelt enorm. Dan begin ik te vissen. Ik kan wel juichen. Het kleine lepeltje zwemt zoals de grote krokodil lepels het ook doen gewoon prachtig. Snel wissel ik alle lepels en haal deze door het water. Alle vier hebben ze dezelfde prachtige actie.

Vis zie ik nog niet in het heldere begroeide water. Ik vis inmiddels al weer met het rode lepeltje als ik van uit het niets een vinnige tik op de top van mijn Rapier krijg. Een baars heeft het lepeltje te pakken. De eerste vis op het ultra lichte lepeltje is een feit. 

Het is bikkelen vanavond. Er is verder werkelijk geen leven te zien in het water. Wel krijg ik nog een paar lauwe aanbeten die niet worden gehaakt. Ik vermoed dat dit door de haak en splitring komt. De haak loopt niet mooi achter het kleine lepeltje. Ik wissel dan ook voor de zilveren versie. Mooi is het om te zien hoe de haak mooi de lepel volgt zonder in een rare bocht vast te komen te zitten. Het is echt niet veel vanavond en ik loop rustig richting huis in de wetenschap dat de lepeltjes het in ieder geval prachtig doen. Dan vlak bij huis krijg ik nog een flinke tik op de top en haak nog een vis op het zilveren lepeltje. Een baars denk ik dan nog. Mijn verbazing is dan ook groot als het een ruisvoorn blijkt te zijn. 

Wat is dit enorm kicken. Baars en een ruisvoorn dat smaakt naar meer. Maar dat zal moeten wachten.

De andere dag krijg ik het niet uit mijn systeem. Mooi lopende lepeltjes en dan zo weinig vis. Of zouden ze toch niet zo goed zijn? Ik krijg de kans om in de ochtend een ander watertje te bevissen met de lepeltjes. Ik besluit de zilveren mee te nemen. De rode moet ik nog voorzien van een achtje waarin de haak word bevestigd voor een betere beweging van de haak.

Al vrij snel hangt de eerst baars en de tweede en de derde. Het lepeltje doet het geweldig en ik staat te genieten. Dus toch goede lepels.

Dan gebeurt het niet veel later een tikje en ik vang een ultra mini voorn netjes in de bek gehaakt.

 En zo van vang ik tussen de baarzen door diverse ruisvoorns. Dat had ik dus niet verwacht.

Gewoon met een staaldraadje voor het lepeltje. Het draadje durf ik er niet af te halen. En dat blijkt terecht want als klap op de vuurpijl vang ik ook nog eens twee snoekjes op het lepeltje. 

Helaas verspeel ik een van de lepeltjes die ik aan de overkant van het water waarin ik vis in een hek parkeer waar ik niet meer bij kan.  Ik weet in ieder geval dat ik super lepeltjes heb gemaakt voor de 2 en 3 grams spinhengel. Zodra ik tijd heb maak ik er zeker meer….

Abu 505 en de krokodil lepel

Het is zaterdag 4 maart als ik dankzij de oplettendheid van Ton in het bezit kom van een ABU 505. De Abu 505 is een molen met een gesloten kap waarbij de slinger en slip en de kap prachtig rood zijn. Ervaring heb ik niet met deze molens. Ik weet wel dat Jan Eggers er bij zweert en er altijd mee viste. Mijn Abu is niet de beste en heeft wat gebruik sporen zoals ze dat noemen. Maar mag er best wezen.

 In de middag waag ik een poging om de molen schoon te maken. Ik spuit hiervoor alles in met WD 40 wat vet oplost. Met een tandenborstel maak ik alles netjes schoon en krijgt alles weer nieuw olie en vet daar waar het hoort. Het molentje loopt weer als een zonnetje.

Nog met het oude vet er in.

 Ik twijfel nog op welke hengel ik het molentje zal gaan gebruiken. Maar ik besluit uiteindelijk hiervoor de vijf grammer te nemen. Ik draai op het spoeltje daarom dan ook een verse 16/00 nylon lijn. Lijn van de Firma Decathlon welke hier in de omgeving een vestiging heeft maar ook via internet te bestellen is. Een goed lijntje wat reeds door testen goed bevonden is. En dat je voor 1 euro 90 ook nog eens 250 meter heb is helemaal meegenomen.

Het is inmiddels zondag rond twee uur in de middag. Het Abu molentje zegt nog net niet zullen we gaan vissen. Hier valt de eerste regen al naar beneden. Niet echt weer om even lekker te gaan vissen. Toch besluit ik even te gaan. Ik wilde graag de krokodil lepeltjes testen. Lepeltjes die ik vorig jaar vanuit de rolstoel maakte en welke de waterkant nog niet hadden gezien.

Deze lepeltjes heb ik nagemaakt van de Delfin krokkodil 12 grams lepels. De door mijn gemaakte lepeltjes wegen afgemonteerd exact 5 gram. Heerlijke lepeltjes dus voor de lichte en ultra lichte visserij als ze het goed doen.

Mijn zelf gemaakte krokkodil lepeltjes

 Ik besluit mijn lange 5 grammer van glas te pakken. Dezelfde hengel waar ik samen met Ed Stoop voor visblad tv mee viste. Een heerlijke hengel van bijna 2 meter lang. De Abu 505 past perfect onder deze 5 grams spinhengel die door de molen ook nog eens goed in balans ligt.

Zo loop ik even later met mijn 5 grams spinhengel en zelfgemaakte krokodil lepeltjes naar de waterkant. Echt lekker is het niet. Als ik aan de waterkant aan komt gaat het gelijk aan ook harder regenen. Ik hang een lepeltje aan de lijn. Ik had gekozen voor de uitvoering met het roze tape. Roze een kleur waar vaak lacherig over gedaan word maar voor vriend snoek vaak voor verassingen zorgt. Zo vang ik ook altijd heel veel aan roze tube flies.

Voorzichtig druk ik de zwarte knop aan de voorzijde van de Abu in en de lijn val tegen mijn vinger. Dan een worp en het krokodil lepeltje scheert over het watertje heen en als ik dan mijn vinger weer op de spoelrand druk valt deze netjes aan de overzijde in het water. Dan begin ik met draaien. Wohhh wat zwemt de kleine krokodil lepel prachtig. Ik zie meteen door mijn ervaring als roofvisser dat het lepeltje een vangerige actie heeft. Dezelfde actie als zijn zwaardere broer uit Noorwegen.

Het bevalt mij eigenlijk wel zo een molen met gesloten kap. Geen beugel meer open doen en alles bedienen met een vinger. Zeker nu het toch best fris is en ik het toch al aardig koud begin te krijgen. Het molentje draait als boter en ondanks de regen sta ik te genieten.

Dan gebeurd het onvermijdelijke. Vanuit het midden van het watertje duikt er een snoek op het lepeltje. Na een mooie dril kan ik de eerste snoek landen. De eerste op de Abu 505 en het zelf gemaakte 5 grams krokodil lepeltje. Stiekem oefen ik met de Abu. Dit type molen kan als je tijdens de dril de slinger een kwart slag naar achter breng de slip met de helft vermeerderen. Handig als je vaste slip instelling even te kort schiet als je net meer nodig heb.

 Heerlijk het geeft mij een  goed gevoel dat het lepeltje het ook goed doet. Maar een zwaluw maakt nog geen zomer. Rustig vis ik verder. Niet veel later zie ik een snoekje van rond de 40 centimeter het lepeltje missen. Na nog een worp probeert hij het nog een keer maar haakt niet. Dan gooi ik even een stukje de andere kant op en na een paar meter gedraaid te hebben duikt er weer een snoek op. Groter als die van eerder. Ook deze snoek wordt geland. Nadat hij onthaakt is gaat hij netjes terug.

 En ik ben blij met de Abu ik kan nu al bijna mijn vingers niet meer krom krijgen van de ijsregen die nog steeds valt. Ik besluit nog even te zien of de andere snoek nog interesse heeft in het lepeltje. Ik gooi evenwijdig aan de oever en beging met draaien.

Dan gebeurt het. Het water achter de lepel begint te golven en flink ook. De golven gaan in de richting van het lepeltje. Dan of ik een boom haakt. De 5 grammer buigt en de slip van de 505 begint lijn af te geven. Gestaag maar niet snel. Wat ik ook doe het stopt niet. Aan de oppervlakte is niets te zien. Behalve mijn lijn die door het water snijdt. Dan besef de vis aan de andere kant dat er iets mis is. Mijn 5 grammer word haast dubbel gevouwen en de lijn afgifte van mijn slip kan het niet bij houden. Dan de redding de slinger een kwart slag naar achter en weer na voren. Dit gebeurt nog drie keer. Dan is uiteindelijk na een paar minuten is de lijn voor mijn voeten en ik pak het net. De vis heb ik dan nog steeds niet gezien. Ik besluit druk te zetten. Er verschijnt een stuk kop van een snoek en ik schep. Dat had ik beter niet kunnen doen. Ik had wel is waar mijn grootste pezon net bij mij maar de kop en een stuk lijf gaan erin maar de rest past echt niet meer. En van de rest is nog heel veel.

 Dan zie ik pas hoe groot deze vis is. Mijn net is vol maar het grootste gedeelte ligt nog in het water. Toen had ik een o kut momentje en in een vlaag van paniek probeer ik het voorste gedeelte uit het net te krijgen,. Ook de snoek heeft een zelfde momentje en draait en geef een klap met het achterlijf en probeert achteruit te komen. Hierdoor onthaakt hij zich en draait met zijn lijf de 16/00 lijn door. Met een wapperende lijn in mijn ogen en een lepel in mijn net zie ik de snoek in volle glorie langs de kant liggen. Een vis van dik over de meter. Vol bewondering kijk ik naar haar. Even maar en dan glijd ze weg het diepe weer in en mij achterlatend met gierende hart kleppen. Dit was zeker de grootste snoek die ik ooit had vast gehad heb op een 5 grams spinhengel. Gehaakt ook nog eens op een door mijn zelf gemaakte lepeltje. Ik mocht haar krachten voelen, haar drillen en bewonderen. Wat was dit vet kicken.

Nadat ik weer op adem gekomen ben voel ik de regen door mijn trui sijpelen. Brr ijswater. Nu is het echt tijd om richting huis te gaan. Ik loop naar huis af en toe nog werpend. En zo geschied het en ik vang nog een leuk snoekje op het lepeltje op de valreep. 

Nadat ik ook het snoekje heb onthaakt en terug heb gezet kijk ik op mijn horloge. Alles heeft zich slechts in anderhalf uur afgespeeld. In anderhalf uur drie snoeken gevangen en een misser en een dikke meter verspeeld door eh hufterigheid?. Ik kan er wel om lachen. Ik weet dat mijn krokodil lepels top zijn evenals de oude Abu 505 in combinatie met 16/00 nylon op mijn 5 grammer. Een mooier moment om het roofvis seizoen voor mij af te sluiten had ik mij niet kunnen wensen.