Tube flies

Op snoek met de tubefly

In dit stukje ga ik terug in de tijd naar de jaren 60/70 van de vorige eeuw. In deze periode werd een stuk goed vangend kunstaas voor de spinhengel  gecreëerd door de bekende hengelsport winkelier en sportvisser Ben Pont uit Rotterdam. Ben Pont een vervent vliegvisser maakte in die tijd deze vlieg voor de spinhengel. Deze vlieg zou door zijn constructie onder de noemer tubefly komen te staan.

Deze tubefly was een zeer goede vanger waar vele snoeken mee werden gevangen. Maar wat soms gebeurd ook met goed kunstaas raakte de tubefly in de vergetelheid. Zeer onterecht want anno 2015 is de tubefly zoals Ben Pont ze bouwde nog steeds een super aas om snoek te vangen. In dit stukje wil ik ook laten zien hoe eenvoudig je zelf een tubefly kan maken op de manier zoals Ben pont dit vroeger deed.

Wat is een tubefly?

Een tubefly is heel simpel gezegd een vlieg gebouwd op een buisje met daarop veren gebonden . Het buisje waarop de veren worden gebonden is hol. In principe werd deze op de hoofdlijn geschoven met daar onder een haak. Op deze manier werd er gevist met de vliegenhengel. Naar mate de tubeflies groter werden moest er ook een zwaardere vliegenhengel worden gebruikt. Hierdoor ontstond het idee om een constructie te ontwikkelen om de tubefly te gebruiken voor de spinhengel. Ben Pont bouwde de tubefly voor de spinhengel met toch enige verschillen zoals we de tubefly kennen voor het vliegvissen,. Deze word  veel op de visserij op zalm gebruikt.. Ben bouwde de vlieg daarin tegen op een hulsje. Dit hulsje werd op een stuk verenstaal met daar boven een oog geschoven. Hier achter werd een buisje geschoven en hier achter kwam een oog met daar aan een enkele haak. Deze haak werd gefixeerd met een stuk ventielslang. Hierdoor bleef de haak in een lijn met de  as van de constructie maar was nog wel flexibel bij een aanbeet. De inhaking werd hierdoor sterk verbeterd en een gehaakte roofvis kon zich niet lossen door te wrikken omdat de haak door deze constructie gewoon kon bewegen.. Door dat de vlieg op een apart hulsje was gebouwd kon deze ook los van de hele constructie draaien. Niet dat de tubefly tijdens het vissen 360 graden draait maar het geeft net wat meer aan actie, net als de tube-flies gebruikt bij het vliegvissen op zalm. Ik heb dit kunnen uitpluizen omdat ik nog een aantal originele tubeflies van de hand van Ben Pont in mijn bezit had. De tubeflies van Ben hadden een lengte van ongeveer 15 centimeter. Ik heb na recept van Ben pont een aantal tubeflies nagemaakt en niet geheel zonder succes. Want ook na bijna 40 jaar zijn de tubeflies absoluut toppers welke wij zeker niet moeten vergeten.

Hoe vissen we de tubeflies?

Voor dat we beginnen met vissen maken we de tubefly nat. Dit doen we door de tubefly in het water te houden. Hierdoor zullen de veren water opnemen. Als de tubefly langzaam begint te zinken is hij klaar voor gebruik. Het opgenomen water dient dan als het werpgewicht. In tegenstelling tot veel ander kunstaas moeten we de tubefly zelf actie geven. Deze actie geven we door tijdens het binnen draaien tikken van uit de hengeltop te geven waardoor de tubefly versneld. Dit word ook wel twitchen genoemd. Door de versnelling wapperen de veren in een golf beweging door het water. Als je dit ziet weet je dat je met een absoluut dodelijk wapen vist waar geen rover van af kan blijven. Een heel groot voordeel wat vliegvissers al hadden is dat je super traag kan vissen wat zeker in de koude maanden als de snoek passief is een groot voordeel kan zijn. En een voordeel voor in de zomermaanden is dat je de tubefly heel hoog kan vissen en dat je door zijn specifieke bouw aardig wiervrij kan vissen omdat de haak  recht blijft zitten en deze verborgen zit tussen de veren. De tubefly is heel makkelijk hoog te houden en kan indien gewenst tot in de oppervlakte worden gevist. Tot een waterdiepte van ongeveer twee meter is de tubefly onverzwaard te vissen. Als met dieper wilt vissen kan je een loodje op de lijn knijpen. Doe dit op een afstand van ongeveer 30 centimeter. Op deze manier beïnvloed het loodje niet de tubefly.

Ik zelf vis de tubefly met onder anderen een oude glashengel gebouwd door hoe kan het ook anders Ben Pont. Deze hengel werpgewicht van 5 tot 10 gram en heeft als type aanduiding All Round. Onder deze molen hangt een oude crack molen gevuld met 18/00 nylon lijn. Deze combinatie gebruik ik meer uit een nostalgisch gevoel dan uit vis technisch oogpunt,omdat ik het leuk vind om met dit materiaal te vissen. Al moet ik wel eerlijk bekennen dat mijn Crack na al die jaren nog draait als een nieuwe en dat de slip van de molen voortreffelijk werkt als dit nodig is. Zonder enige hapering. Dit ter zijde. In principe komt iedere niet te zware spinhengel in aanmerking om met de tubefly te vissen. De lengte van de hengel is afhankelijk waar je wil vissen. In water waar begroeiing op de kant en of in het water staat ben je beter uit met een lange hengel waar door je goed in staat ben de tubefly te sturen. In sommige andere gevallen ben weer beter af met een iets kortere hengel. Denk bijvoorbeeld maar aan het vissen onder bruggen. Als je vist met een nylonlijn houd de dikte hier van dan tussen de 18/00 en 22/00. Een te dikke lijn zorgt er voor dat je minder goed en ver gaat werpen. Vis je met een gevlochten lijn zal de dikte van de te gebruiken lijn heel veel lager liggen. De keuze van de te gebruiken lijn is strikt persoonlijk. Ik vind het kleine beetje rek in nylonlijn in combinatie met een progressief buigende glashengel helemaal super drillen. De vis gedraagt zich veel natuurlijker tijdens de dril aan zo’n combinatie. Maar zoals ik al zei dit is persoonlijk.

Spinstang of staaldraad?

Vaak hoor je aan de waterkant de discussie,wat gebruik je bij het vissen op snoek? Een staaldraad of een spinstang? Het grote nadeel van de meeste spinstangen is dat na een aanbeet deze niet weer recht te krijgen zijn waardoor je kunstaas niet mooi meer door het water heen loopt. Maar zo is er ook staaldraad wat helemaal opkrult na een vangst van een mooie snoek. Dus veel verder zijn we nog niet..Zelf koos ik voorheen voor het gebruik van staaldraad.  Ik hou er van om kunstaas vloeiend te kunnen vissen  en vind om die reden dat dit beter gaat met staaldraad dan met een spinstang. Ik gebruik zelf altijd sevenstrand staaldraad van drennan of fox waarbij die van fox soepeler is om te verwerken en bij mij iets voor ligt. Met deze staaldraden heb ik zelf de beste ervaring . Echter ben ik sinds een jaar of wat geleden heel enthousiast geworden van titanium wire. Dit spul kan je rond je vinger draaien en springt wanneer je het er af haalt weer recht. Het titanium wire is pas op als je het verspeelt. Je heb dus nooit meer last van staaldraad wat op krult of spinstangen die niet meer recht te krijgen zijn. En ook de gang van het kunstaas is goed. Zoals je waarschijnlijk uit het bovenstaande een beetje heb kunnen opmaken viste ik de tubeflies voor heen aan een staaldraad. Tegenwoordig gebruik ik hier voor ook het titanium wire. Een andere mogelijkheid die ik nog niet genoemd had is een onderlijn van fluoro carbon. Ik het gebruik het niet,dus kan om deze reden ook niet aangeven of dit goed werkt of verantwoord is om als onderlijn te gebruiken. Als tip wil ik nog meegeven om niet te bezuinigen op je onderlijn en gewoon iets meer uit te geven voor iets goeds. Of dit nu staaldraad is of een spinstang maak niets uit. Niets is zo frustrerend als door je onderlijn je kunstaas niet lekker meer te vissen is omdat deze verbogen of opgekruld is.. En uiteindelijk zal dit je ook vis kosten. Als je zelf je onderlijn maak zorg dan ook dat de wartels in verhouding staan tot het te gebruiken kunstaas. Dus neem ze niet te groot of te klein. Gebruik degelijke spelden/sluitingen bij voorkeur van het crosslock type. Deze sluitingen schieten niet open tijdens het vissen. Gebruik ook bij voorkeur spelde/sluitingen die half rond lopen,hier door kan het aas vrijer bewegen.

Ook super te vissen op een 10 grammer.

 Het maken van een tubefly.

Het maken van een tubefly is niet zo heel erg moeilijk. Maar je moet er wel even de tijd voor nemen omdat je toch wel wat handelingen moet verrichten. Laten we allereerst eens kijken wat we aan materiaal en gereedschap zoal nodig hebben.

Gereedschap:  

-          een vice of een bankschroef 

-          een rond bek tang.

-          een knip tang.

-          een plat bek tang

               

  Materiaal:

                    - wattenstaafje of en dun pijpje van dezelfde dikte als het buisje van een        

                       wattenstaafje

                    - lak of seconden lijm

                    - Klinknagels.

                    - R.V.S staaldraad in de dikte 0.6 mm of 0.7mm.

                    - ventiel slang.

                    -  binddraad of garen

                    - veren (zadel hackles).

                    - Haken gamakatsu type.....    maat 4/0 of een soort gelijke haak.

Stap :1

 We zetten nu de klinknagel vast in de vice of bankschroef tot aan het blikje. Net achter het kopje van het blikje zetten we de binddraad of garen vast.

Stap :2

We zoeken nu 6 gelijke lange veren uit. We binden nu aan beide zijde van het blikje een veer aan de onderzijde .Dit doen we door de schacht van de veer tegen het hulsje te houden er het binddraad er om heen te draaien. Vervolgens borgen we de wikkels met een aantal halve steken. Nu doen we aan beide zijde het zelfde maar dan binden we de veren bovenaan. Wederom vast zetten met wikkeldraad of garen. Nu binden we aan beide zijde in de midden een veer,wikkelen de draad om het blikje tot er geen schacht meer te zien is. Vervolgens wat halve stekken en het bindraad afknippen. De wikkelingen borgen met wat lak of seconden lijm. We halen nu de klinknagel uit de vice of bankschroef. Nu tikken we voorzichtig het spijkertje uit het hulsje.

Stap; 3

We nemen nu een stuk verenstaal van ongeveer 15 centimeter en  buigen hier op ongeveer 3 centimeter van het uiteinde en halve U vorm met de rond bektang,en vervolgens geven we aan beide zijde een kneep .

Stap: 4

knip van het wattenstaafje of buisje een stuk van 3 centimeter af. En van de ventiel slang een centimeter of twee. Schuif de ventiel slang over de haaksteel heen.

Stap:5

Schuif het stukje wattenstaaf op het stuk verenstaal en hang de haak in het halve oog . Druk nu het stuk verenstaal wat ongeveer 3 centimeter is naar het lange stuk toe en duw vervolgens het stukje wattenstaaf  naar beneden over het stuk van 3 centimeter. Als het goed is heb je nu een dicht oog. Het geheel word geborgd door het wattenstaafje. Duw nu het stukje ventielslang omhoog  en zorg dat de ene helft  op de haaksteel blijf zitten en de andere helft over het buisje.

Stap: 6

Nu pakken we het blikje waar de veren opgebonden zitten . We pakken het verenstaat en steken dit van onder af door het gat waar ooit het spijkertje zat en trekken het blikje naar beneden tot dat deze op de bovenzijde van het wattenstaafje aan zit.. We zetten nu als het draad er helemaal doorheen is haaks om op ongeveer 0,5 centimeter boven het blikje. We pakken met de rondbektang de draad vast in de hoek die we zo juist hebben omgebogen. We pakken het stuk wat haaks uitsteekt en draaien dit rond met de tang. Je heb nu een oog wat niet helemaal recht staat. Door met je tang een kant in het oog houdend en met de andere kant onder het uitstekende deel te gaan en dan even onder tegen de hoofdas te duwen een klein kneepje geven. Nu heb je een recht oog en kan je het draad onder het oog om de as wikkelen. Twee slagen is voldoende. Het over gebleven stuk kan worden afgeknipt. En klaar is de tubefly.

Tot slot.

De tubefly is een geweldig aas,met een goede vangst potentie te vissen met spinhengels met een vermogen  vanaf 5 gram tot 10 gram.. Ook een aas dat nu nog niet word gebruikt. Ik heb op wateren waar veel dressuur is weer mooie vangsten gehad. De tubefly, zeker wanneer die hoog en in redelijk helder water word gevist, zorgt  regelmatig voor prachtige visuele momenten als een snoek er vol overgave op duikt. En vaak op momenten dat je het niet verwacht. Dus wees gewaarschuwd. Probeert het eens ,je eigen tubeflies te maken. Varieer met kleuren en misschien word de door jou gemaakte tubefly  voor jou ook de topper van weleer.

 Een bijna meter snoek op de tube fly gevangen aan een 5 grammer met 16/00 nylon. 

De beste wensen en lepels

Allereerst rest mij iedere lezer van het blog de beste wensen toe te wensen. De afgelopen twee maanden waren voor mij niet de makkelijkste. Mijn longen werden geteisterd door een ernstige infectie die niet over wilde gaan. Daar kwam in december nog bij dat ik mijn ribben zwaar kneusde en er brak.Dat laatste werd pas later geconstateerd. Een heel vervelende combinatie. Gelukkig herstel ik langzaam van alles. Het heeft wel een grote inpact op mij gehad. Voor dit alles was ik heimelijk bezig met iets waar ik een paar jaar geleden al aan begonnen was. Het enige aas dat ik zelf nog niet had gemaakt. De Lepel.Tenminste als ik de lepels welke ik van spinnerbladen maakte niet mee telt.

Met veel enthousiasme  begon ik met materialen als messing koper en RvS. Ook schelpen met parelmoer. Er werd gezaagd gevijld en geklopt.

Testen kon ik het helaas niet. Tenminste de makkelijkst te maken lepel kon ik eind oktober nog testen voor alle ellende begon. Een lepel gemaakt van tja een gewone lepel. Leve de kringloop winkels. Daar koop je een lepel voor  25 cent. . Het enige wat je hoef te doen is de steel er af te halen  en twee gaten te boren. Splitringen er op haak en een tonwartel en klaar was in dit geval John. Ik plakte er folie op maar je kan er eigenlijk alles mee doen. Met stiften bewerken,nagellak of gewoon spuiten. Voor mij waren dit test exemplaren.

De van lepels gemaakte lepels laten zich makkelijk vissen vanaf een hengel met een vermogen vanaf 15 gram. Ik stond eigenlijk versteld van de Aktie van deze lepels. Op de dag dat ik stond te testen met deze lepels werd er nagenoeg niet veel gevangen. Ja de snoek tikte het aas wel aan maar beet niet door. Dat was wat ik van collega vissers hoorde die middag. Ik kreeg op de lepel in korte tijd heel veel aanbeten. Meer dan de collega vissers. Uiteindelijk werden de eerste vissen gevangen aan de omgebouwde lepel.

Hierna begon het voor mij pas echt. Mallen werden gemaakt voor zelf verzonnen vormen en er werden lepels gemaakt uit diverse materialen. Mooie lepeltje werden geboren. Allen met een gewicht tussen de 6 en 8 gram. Ideaal voor de 10 grams spinhengel. Testen kon ik helaas niet meer en meer maken ook niet. 

Afgelopen week met nog wel veel last van mijn ribben maar ik  moest ik het weten. Doen ze het of niet. Gewapend met een parelmoer lepel en een koper lepel gemaakt in een S-vorm en nog een aantal andere modellen ging ik naar de waterkant. Gewapend met een 10 grams spinhengel met daar onder een kleine Penn molen vol gespoeld met  verse 18 honderdste nylon.

Als eerste knoopte ik de koperen S lepel aan de spelt. En na twee worpen was het raak. Een mooi snoekje van in de 60 centimeter klapt op de lepel. Wat is dat gaaf. Na  een korte dril kon de eerste snoek van het jaar worden geland.

Ik besluit dan ook nog even de parelmoer lepel te testen.

Het parelmoer lepeltje.

Met zijn 7 gram een ideale lepel voor de 10 grammer. Het lepeltje laat zich makkelijk werpen en is goed te volgen in het ondiepe heldere water waar ik in vis. Niet echt een water waar je vis in verwacht. Maar goed ik was om te testen van de lepels en eigenlijk niet om vis te vangen. Dan uit het niets een mooie snoek. Een schot en mist op een haar na de lepel. Mijn hart zit in mijn keel. Na een aantal worpen verder laat deze  mooie snoek zich niet meer zien.

Ondertussen krijg ik aardig last van mijn ribben en besluit terug te lopen. Aan het einde van de sloot werp ik nog eenmaal het parelmoer lepeltje uit. Wat zwemt dat parelmoer lepeltje toch ontzettend vangerig dacht ik nog. En dan gebeurt het als nog. Een kleine snoek pakt de lepel, komend van uit het heldere niets. Wat is dat onwijs gaaf zeg een kleine krokko vol overgave op een zelf gemaakt lepeltje. Alle  zelf gemaakte lepels werden door het water gehaald en met twee  van deze modellen werd al gevangen in heel korte tijd dat ik aan de waterkant mocht zijn.. Dit smaakt zeker naar meer.

Zodra ik weer beter uit de voeten kan volgt er zeker nog een sessie met zelf gemaakte lepels. Als deze ook slaag kan ik lepels maken voor de lichtste tot aan de zwaarste hengel.. En dat geeft ook weer een enorme Kick. Kunstaas maken dat vangt en voor oer Hollandse wateren geschikt is.

Een aantal van de andere zelf gemaakte lepeltjes.

De sint

04 december 2014, na een intensieve dag kom ik thuis van mijn werk, gaar. Niet dat ik er al zo fit heen ging maar nu ook nog eens met gekneusde ribben. Mijn longinfectie waar ik al  weken mee kamp helpen hier ook niet echt bij. Gebroken en blauw kom ik thuis. En dat hoesten in combinatie met gekneusde ribben. Ik kan zeggen erg pijnlijk. Toch is er een lichtpuntje een die mij toch blij maakt. Een pakketje van de Sint ligt op mij te wachten. Vol verwachting klopt mijn hart. De goede Sint is goed op de hoogte. Vislijn , bindspul en een mooie streamer. Wohhh wat enorm leuk dat de Sint ook aan mij heeft gedacht.

Beste Sint heel erg bedankt voor het mooie kado.  Mvg John.

Oktober in vogelvlucht

Na afgelopen zondag heerlijk gevist te hebben met Raymond werd ik er door mijn jongste zoon aan herinnerd dat ik ook nog met hem had gevist en dat ik daar nog niet over had geschreven. En gelijk had hij. Al had ik in oktober denk niet meer dan vijf uur aan de waterkant gestaan ik was er wel geweest. En zeker ook een heel mooi uur met de kleine man. De kleine man van vijf die iedere dag uit school komt met Pap zullen we vissen? Balen als je dan zoveel andere dingen MOET doen. Maar ja that's live.

Het was op de eerste maandag van oktober,ik had na bijna een week te hebben gewerkt in de middag vrij. Rond 3 uur in de middag ben ik samen met mijn FairPlay 5 grammer de polder ingegaan. Niet naar de geijkte slootjes. Nee ik wilde de zijtakken van de  grotere sloten eens bevissen. Kraakhelder water met tussen de 10 a 20 centimeter water er in. Hier moet toch ook wat kunnen zitten dacht ik. Het was me al zo vaak opgevallen dat de meest onoogelijk ondiepe watertjes toch vis kunnen bevatten. Ook als je ze niet ziet. De aanpak werd wel anders. Mocht er vis zitten zal deze door te dicht aan de kant te lopen en of veel te lopen verjaadgd worden. Dus bleef ik zover mogelijk als kon van de kant af. Ik begon met een  bunny bug streamertje welke ik nog verdroogd in mijn vest vond. Waarschijnlijk ook nog een voor de drie grammer. Rustig viste ik het eerste slootje af het streamertje was toch voelbaar op de vijf grammer. Het viste niet eens vervelend. Bij een klein kommetje gebeurde het Een kleine snoek kon de verleiding niet weerstaan. waarschijnlijk nog nooit gehaakt want voor zijn lengte knokte hij goed op de vijf grammer.

Na een leuke dril kon ik het snoekje landen. Echt genieten en toch verbaasd dat dit in zo ondiep water lag. Na de snoek terug gezet te hebben in het kommetje besloot ik nog een worp te maken in het kommetje.

Het kommetje


Meteen was het weer raak. een snoek van om en nabij het zelfde formaat kon evenals zijn compaan niet van het streamertje blijven. Snoekje nummer twee werd een feit.

Een mooi getekend donker snoekje dat na onthaakt te zijn snel terug gezet werd in hetzelfde kommetje. Dit was genieten nog geen tien minuten bezig. Genietend van de rust en de mooie omgeving viste ik verder.

Na het kommetje kwam ik op een slootje welke haaks op de hoofdsloot stond. Lekker richting de hoofdsloot vissen . Ik wilde gezien de tijd die ik tot mijn beschikking had ook niet te ver weg lopen.

Inmiddels was de wind aardig aangetrokken en verscheen er een lekkere kabbel op het water. Ik vond het niet erg. Dit vangt vaak beter  in ondiepe heldere wateren als er een kabbel op staat.
Op de vraag of er vis zou zitten kreeg ik snel antwoord. Wederom kon een kleine krokko niet afblijven van het streamertje.

Zo klein als deze waterwolf was de hele streamer was gewoon verdwenen. Na voorzichtig te zijn onthaakt  zwom hij al snel weer in het slootje.

Of het door de opkomende wind was of andere oorzaken de snoek was los. Niet veel verder haakte ik weer een kleine snoek. What the fuc..... Een golf een diep buigende vijf grammer. Deze snoek van in de 40 centimeter was gepakt door een grotere soortgenoot.  Daar zag ik ze het leek wel een hamerhaai de snoek met de kleine dwars in zijn bek. Ondanks alle opwinding probeerde ik nog een foto te maken toen het stel dichterbij kwam. Dit lukte net niet op tijd en de grote snoek liet los. Wat overbleef was een kleine waterwolf met heel veel geluk.

Hij was slechts licht beschadigd door het hele avontuur en kon gewoon weer verder zwemmen om hopelijk nog heel groot te gaan worden.
 Geloof het of niet de eerste daarop volgende worp was het weer raak. De vijfgrammer ging in een mooie bocht. Kicken. Dit was vermoedelijk de belager van de kleine snoek. Deze ging voor goud en voor ik hem kon landen ging hij een paar maal door de slip om de 14/00 nylon lijn te ontlasten.

Een mooie 70 er kwam  er op de kant. Wat een uurtje zeg. Voor ik vlak bij het einde kwam verspeelde ik nog twee snoeken welke loste maar dat mocht de pret niet drukken want ik ving er nog evenveel bij. Zeven snoeken dacht ik nog in een klein uurtje en in onwijs helder ondiep water. Echt vet genieten.
 inmidels was mijn vistijd bijna over en was ik ook bijna aan het einde van de sloot gekomen. pats daar werd het streamertje aangevallen. Baars schoot er door mijn hoofd. Snel wisselde ik het streamertje voor een 25 mm stomp terrible spinnertje. En baars zat er de ene baars na de ane andere werd er gevangen. En voor de polder niet de kleinste. Wat een uur en wat een afsluiter. Op een wolk ging ik richting huis genietend van een zeldzaam gouden uurtje.

Thuis gekomen vertelde ik van de vangsten waarop ik mijn  jongste zoon plechtig moest beloven om de andere dag na half 4 met hem te gaan vissen in de polder.


Belofte maakt schuld mijn afspraak stond thuis om tien over half  4 al te springen. Eerst nog omkleden van mamma en toen was het zover. De kleine man was er klaar voor. Onderweg naar de polder fantaserend over de grote snoeken welke hij zou gaan vangen.  Aangekomen in de polder werd het vissen daar stond hij 5 jaar en een kromme 5 grams spinhengel hengel.

De ene baars na de andere haalde hij omhoog. Ik ben na 20 de tel kwijt geraakt. Onvermoeibaar viste hij door,geweldig.

De 25 mm terrible deed zijn werk en hoe, de ene grote polder baars na de andere. Maar aan alle leuke dingen komt een eind. En dat ik al bijna standaard te laat ben voor het eten moest ik nu het goede voorbeeld geven. Lanzaam liepen we terug De kleine man raakte niet uitgesproken. Maarrre geen snoek he pap zei hij aan het einde van het water. Nee jongen even niet maar je mag nog wel een laaste keer gooien en ophalen hoor. En zo gebeurde het na twee meter te hebben binnen gedraaid stond de kleine man een snoekje te drillen

Nadat ook deze vis op de kant was gekomen en onthaakt was moest er natuurlijk geposeerd worden. Voor z'n juf vertelde die me met een grote grijns op zijn gezicht. En ik? Ik had deze middag dubbel genoten samen met me vismaatje.


Na deze dagen volgde er weer twee drukke weken voor mij. In deze weken groeide wel het idee om het polderwater eens aan te doen met een vliegenhengel een een streamertje. Op een veel te winderige dag voor mijn avonddienst ben ik gewapend met mijn aftma zes vliegenhengeltje naar de polder getogen. Ik had hiervoor speciaal hele kleine streamertjes megenomen welke ik ooit had gemaakt van glittermateriaal. Deze hadden nog nooit de waterkant gezien. Ondanks de harde wind kon ik toch korte worpen maken met het streamertje. Het duurde niet lang of een kleine krokko melde zich en vloog onbesuisd op het streamertje. Wat is dit gaaf om te zien hoe je streamer in een zweef moment word gepakt. Ondanks zijn grote gaf hij toch mooi sport op het lichte vliegenhengeltje.

Na onthaakt te zijn vlug verder vissen. Wat is vliegvissen toch leuk. Alleen het gooien al. Heerlijk. Niet veel later was het weer raak en kwam er een kleine krokko aan de kant.

Super genieten even met de vliegenhengel. Dat doe ik eigenlijk veel te weinig  bedacht ik mij en zwiepte lekker verder om niet veel later de laastste krokko op de streamer te vangen .

Mijn tijd zat er weer op en met een ontspannen gevoel verliet ik de polder.

Een dag later wilde ik even weten welke streamers er eigenlijk te werpen waren met de aftma zes. Even snel voor het werk een paar streamers meegenomen. De deur uit en het slootje achter het huis. Alles was te werpen wat ik mee had genomen en bij het laatste streamertje gebeurde het onvermijdelijke.... een snoek

Een goeie week later op een vrij moment kon ik even een uurtje vissen. Ik besloot de vliegenhengel mee te nemen. Als je alleen vist heerlijk. Helder weer weinig wind niet het meest ideale weer. Ja om te werpen is minder wind wel fijn,maar ach ook dat went gewoon kortere worpen maken. Prachtig hoe de polder erbij lag.

Als een spiegel lag het ondiepe water erbij. De hoop iets te vangen was nihil maar ach het weer was goed en ik was lekker buiten. Buiten genieten van alles om mij heen.
 Ik viste met en heel klein streamertje gemaakt van hertenhaar. Vergelijkbaar met een poppertje. Hier was niet anders te vissen dan in de oppervlakte. Het groen stond hier nog heel hoog. Geschoond was hier nog niet. Lekker zwiepend begaf ik mij door de polder.
 Plots van uit het niets spleet het ondiepe water open. Een grote schim weg streamer.Het lichte vliegenhengeltje kromde zich en snel schoot de vliegenlijn door mijn vingers alle losse lijn weg. Remmen op de reel. Dit is andere koek. Wat gaafffff. Werken met je hengel en reel en aan de andere kant een boze snoek. Na een mooie dril kon hem pakken. Een dikke 80 er ,Bizar wat  was dit gaaf.

Dit bleef de enige snoek die ochtend . Maar wel een om niet meer te vergeten. Mijn laatse vis van Oktober . In de weinige tijd die ik had om te vissen besef ik wel nu ik het opschrijf dat ik ook in de weinige uurtjes mooie momenten heb mogen beleven in oktober alleen maar ook met mijn kleine vismaat. Onvergetelijk.

De polder in

  

  

   Zondag 2 november. Zon en veel wind,heel veel wind. Eindelijk weer eens vissen.
   Vissen in de polder. Helaas maar een paar uurtjes. Maar beter als niets.
   Vanmiddag ga ik niet alleen op stap. Na contact te hebben gehad met Raymond was een
   afspraak om samen een paar uurtjes uit te waaien in deSchiedamse polder snel gemaakt.
   Net als de dag er voor scheen in de middag de zon. Niet echt fijn voor het heldere ondiepe
   water hier. Gelukkig staat er dan veel wind en doet een kabbel op het water veel goed. 
   Na nog geen vijf minuutjes fietsen kom ik aan bij Raymond. Hij staat dan al te wachten op mij. 
   Hij  heeft er net als ik heel veel zin in van middag.

   Snel tuig ik mijn splitcane 10 grammer op en hang daar onder mijn oude Albatros Mitchell 304 onder. 
   De Mitchell heb ik recent hellemaal schoon gemaakt en opnieuw voorzien van nieuw vet en een nieuwe 
   20/00 nylon lijn. Echt een heerlijk molentje voor het lichte spinwerk en met een goede slip. 
   Ook het werpen gaat super met dit oude molentje,mede door zijn brede spoel.

   Raymond daar in tegen gaat vissen met een 10 grams fairplay hengel. En dan wel een hele nieuwe. 
   De vorige eigenaar had hem ooit gekocht en had hem nieuw op zolder geparkeerd om vervolgens na 
   vele jaren in het bezit te komen van Raymond. De hengel word uitgerust met een mooi bijpassend 
   Penn molentje. Vandaag gaat deze hengel voor het eerst naar de waterkant.

   Nadat we zijn opgetuigd lopen we vol goede moed de straat uit en belanden aan de rand van de polder.
   Raymond begint met een streamer  en niet zonder succes. Al bij de eerste worp is het raak en heeft een
   snoek zich meester gemaakt van de angy bird streamer van Raymond.

     De snoek laat zien wat hij waard is en wijd geheel op eigen wijze de hengel van Raymond in. 

     Nadat de snoek was geland en onthaakt trekken we verder de polder in.

      Het water hier is pas geschoond en heel ondiep. Hier zien we even geen vis. Maar genieten is het wel. 

      Zon,wind en polder. Tjonge wat heb ik dit gemist. Langzaam glijd er een berg stress van mij af. 

      Even bij tanken,heerlijk. Ook Raymond geniet zichtbaar van het vissen en alles om zich heen. 

      Na een uur hier gevist te hebben besluiten we verder de polder in te gaan.                                        
      Hier was gedeeltelijk geschoond.

    Het stuk waar we nu in vissen is ook niet diep en met veel groen. Hier is alleen hoog te vissen met 

    een streamer. 

    Ondanks de harde wind is het verbazingwekkend hoe ver er nog te werpen valt met een streamer.

    Het is hier met mijn eerste worp raak….tenminste dat dacht ik mis. Een aantal worpen verder en een 

    tiental meter na rechts duikt er weer een snoekje naar de streamer. Nu is het wel raak en de eerste snoek

    voor mij is ook een feit.

        Samen genietend vissen Raymond en ik verder en lopen dieper de polder in.

      Ongemerkt loop je zo een heel eind weg.

      Dan gebeurt het iets dat nog zeker vijf keer zal gaan gebeuren .
      In het begroeide ondiepe water vlak  voor de kant een enorme    golf een snoek die de streamer probeert te pakken. 
      Nee…hij zwemt zich vast in het groen en kan op het laatste   moment net de streamer niet pakken en mist dus. 

      Hij moet alles uit de kast halen om zich los te krijgen en weer   naar het midden te verdwijnen. 

      Mijn hart klopt in mijn keel dit was een echte krokko. Bizar.

     Verderop gebeurt bij mij nog drie maal hetzelfde en ook Raymond mag hetzelfde beleven. 

     Snoeken die zich vast zwemmen in het groen langs de kant waar  nog geen 20 centimeter water staat.

     Dan uiteindelijk is het raak . 

     Een mooie snoek lukt het dan toch om mijn streamer te pakken.   Een mooie snoek die  er voor gaat en mijn hengel in een mooie    
   bocht trekt. Dit is echt genieten. Na een mooie dril kan de snoek   worden geschept en mag hij na onthaakt te zijn weer terug in het ondiepe water.

   Verschrikt zien we dat het bijna vijf uur is  en ik zou koken vanavond…… Na een wandeling van een

   half uur zijn we weer thuis bij Raymond.  Nagenietend van een paar mooie uurtjes die we samen 

   mochten beleven. 

   Snel tuig ik mijn hengel af  en spring snel op mijn fiets richting huis. Van het koken is niets meer gekomen

   En ja, de volgende keer mag ik gewoon nog vissen ;-). 

   Raymond bedankt het waren een paar leuke uurtjes.

Rapieren op zijn Haags.

Eindelijk weer even kunnen vissen. als ik mijn laatste bericht ziet schrik ik eigenlijk. Vaderdag. Wat gaat de tijd toch erg hard. Werken, leren en het gezin zorgde er voor dat ik de waterkant niet zo veel kon zien. Maar ook dat zijn belangrijke zaken die aandacht verdienen. De zomer loopt nu ten einde. Een zomer waar de meeste watertjes hier prop vol stonden met groen. Gelukkig gaat dat nu langzaam veranderen. Af en toe zie je de eerste tekenen van de herfst of is ze zelfs al te ruiken in de lucht. betere tijden voor het vissen gaan aanbreken. niet alleen voor groter materiaal. Ook het kleine en lichte spul is in deze periode goed in te zetten. Sterker nog hoe schoner de wateren hoe beter er te vissen is. Dit kunnen we doen tot het te koud word en de vis weg trekt naar de overwinter plekken. Op plaatsen waar de vis niet weg kan zijn ze zelfs dan nog ultra licht te bevissen. Denk maar tussen de huizen en of achter boerderijen. 

Was het al weer even geleden dat ik van Rinus een Rapier meenam. Niet een van schreiner maar een gebouwd door Cor van Beurden, een Sciarone rapier uit Den Haag . Deze Rapier werd gebouwd op 15/10/1969, wat hem voor mij speciaal maakt. We hebben namelijk het zelfde bouwjaar. Eerder al had ik de hengel in de was gezet en het chroomwerk schoongemaakt. Een van de reelringen was waarschijnlijk ooit kwijt gegaan want er zaten twee verschillende op. Gelukkig had ik nog een reserve gelijk de originele welke ooit op de hengel had gezeten. En zo was het plaatje weer compleet een prachtig ultra lichte hengel. Een hengel die net zo lang is als een Fairplay Floret ,maar wel een stuk dunner is.

Het was dan ook dit hengeltje waar ik mee wilde gaan vissen.  In de middag kon ik drie uurtjes er op uit. Ik nam de Sciarone Rapier mee en een sigma 025 molentje welke ik had vol gespoeld met verse 12/00 nylon. Veel zin om mijn tijd te verdoen met lopen had ik niet. Ik besloot net aan de rand van de wijk de polder in te gaan. Uiteraard nog even de slootjes mee te nemen welke ik onderweg tegen zou komen. Gezien het groen hier nog hoogtij vierde en de voorns bijna boven water zwommen,  besloot ik een spinnertje voor de ruizers te nemen. mijn keuze viel op een 15 mm thundercreek spinnertje. Een spinnertje waar ik in het verleden veel voorns en baars aan had gevangen.

Echter vanmiddag hadden de voorns blijkbaar geen zin om zich op het spinnertje te storten. Wel speels er achter aan zwemmend ,maar niet bijten. Ach het kon me ook niet zoveel schelen. Heerlijk om na lange tijd weer eens te kunnen vissen met dit kleinood.  Rustig liep ik het water af op weg naar de polder. Langs een paadje met houtsnippers en overhangende bomen waar schaduw was gebeurde het. Een streep. Een streep die richting het spinnertje zwom. Weg spinnertje en de streep ging verder. De Rapier kromde. De slip trad in werking. een Krokko........ een grote snoek had het mini spinnertje te pakken. Keer op keer ,als een meeuw, krijste het slipje van het kleine molentje als de snoek een spurt nam. Hier had ik echt niet op gerekend. Met 12/00 nylon. Tja het zou moeten kunnen ik heb het vaker gezien. Na een spannende dril waar de drie-eenheid (hengel,lijn en slip) perfect samen werkte kon de snoek worden geland. Woh, wat een bak voor zulk licht materiaal. Nadat de snoek was onthaakt en terug gezet liep ik verder. Of ik nu nog wat zou vangen,het maakte me niet meer uit.

Inmiddels was ik buiten de wijk aangekomen. Een slootje met riet en heel weinig water. Kringen in de oppervlakte verraadde aanwezige voorns. Dus gooien maar in de hoop dit mooie polder goud te kunnen vangen. Net als in de woonwijk gaven ze niet thuis. Maar wie wel thuis was was vriend Perca. De ene baars na de andere baars werd gevangen. Van groot tot klein. Met diverse spinners gevist zoals de thundercreek,beatle bug ,sanborn en 15 mm stomp terrible spinnertje . Allemaal brachten ze vis aan de kant. De kleine sanborn zelfs nog een tweede snoek voor de middag.

Het werd een middag met een goud randje. Genieten van het mooie polderwater vol met vis. Vis die mits met het juiste materiaal gevist word gevangen kan worden. Genietend van de zon en de nieuwe Sciarone Rapier die zich deze dag van zijn goede kant liet zien.  En dat hij in combinatie met 12/00 nylon zijn mannetje kan staan,  en dat zelfs nog na bijna 45 jaar. De komende weken hoop ik weer vaker aan de waterkant te komen en te kunnen genieten van alles wat de polder te bieden heeft voordat ze langzaam weer leeg trekt voor koning winter

Voldaan liep ik weer naar huis. Deze middag had voor mij langer mogen duren. Ik heb in ieder geval weer wat vitamine V opgedaan en was vast besloten snel weer te gaan.

MVG John.