Een 12 mm stomp terrible spinnertje?

Het is donderdag 22 augustus als ik in de avond achter mijn werk tafeltje zit. Eigenlijk wil ik wat 15 mm stompe terrible blaadjes gaan maken. Nog nagenietend van de sessies dat ik hiermee viste veel baars en voorn ving. In mijn vorige blog vertelde ik ook al dat als je gericht op ruizers wil vissen je het beste af ben met een spinnertje met de bladmaat tussen de 12 en 15 mm.



Na aanleiding hiervan besloot ik een 12 mm stomp terrible blad te gaan maken. Ik had echter een probleem. Ik had nooit zo een blaadje gezien. Het kleinste stompe terrible blaadje dat ik kon was 15 mm groot. Met een potlood en wat meetwerk schetste ik een model op papier van exact 12 mm. Vanuit de schets maakte ik een metalen vormpje waarmee ik op rood koper twee blaadjes aftekende en uit het plaatje haalde.



De vormpjes met enige moeite netjes in model gemaakt. Ik heb niet bepaald de kleinste handen. En is 15 mm al klein kan ik vertellen dat die paar millimeter naar bladmaatje 12 toch echt veel scheelt. Nadat alles netjes in vorm is klop ik voorzichtig beide stukjes koper in de bekende vorm. Ik ben best tevreden over het resultaat.



Dan zoek ik wat bijpassende haakjes om een vliegje op te binden. Ik kom als grootste haakmaat op maatje 12. Maar dit zou ook een 14 of nog kleiner kunnen zijn. Ik besluit om de maat twaalf haakjes voor de twee test spinnertjes te binden.



Nadat de vliegjes gebonden zijn moeten er nog spinnertjes van gebouwd worden. Ik zoek een metalen kraaltje op en een stukje draad. Met enig geduld buig ik uit de hand de asjes en zet beide spinnertjes in elkaar. 

Vanuit de hand draaien deze hele kleine spinnertjes goed. Al met al ben ik best tevreden over het eind resultaat.

Dan zie ik dat het al vrij laat in de avond is en is laat alles verder voor wat het is en ga nog eventjes met moeder de vrouw bank hangen voor de buis.



Dan is het snel al weer zaterdag 24 augustus.  Het is vroeg in de ochtend als ik langs het kastje loop waar de twee 12 mm terrible spinnertjes liggen. Ik heb een enorme zin om deze eens te testen om te zien of ze het wel zullen doen in het water. Na kort overleg thuis heb ik even anderhalf uur om ze te testen. Snel zoek ik mijn Fairplay Rapier op. Voor die gene die niet weten wat een rapier is , dit is een spinhengel met een vermogen van 2 gram. Bij dit vermogen hoort een nylon lijntje tussen de 10 tot 12 honderdste. Ik zelf vis met 10 honderdste nylon op mijn rapier.



Snel zoek ik mijn vergunning , onthaak tang en visnet op.  Het visnet neem ik altijd mee. Geloof het of niet maar ook snoek pak wel eens een minispinner en dan wil ik toch de vis kunnen scheppen. Maar ook een bak van een ruizer of baars wil ik aan 10 honderdste niet zo het water uit tillen.

Buiten is het al goed te merken dat het een hete dag gaat worden. Ik ben dan ook blij dat ik vroeg buiten loop. Aangekomen aan de waterkant zie ik dat er toch aardig water is uitgelaten. Vorige keer stond het peil toch hoger. Nu met resultaat dat er nog minder ruimte was om te vissen. Ondanks dat trek ik het kleine 12 mm stompe terrible spinnertje op een open plek voor de kant even door het water. Het kleine spinnertje begint direct zodra deze het water raakt de draaien en is nog voelbaar op de top van de rapier. Gelukkig hij doet het.



Nu ik een goed draaiend spinnertje heb gezien weet ik dat ik vis moet kunnen vangen. Het duurt ook niet lang of ik krijg een vinnige tik op de top van mijn hengel. Baars , dat voel ik aan het gebonk op de top van de rapier. De eerste vis op het kleine spinnertje is een feit. 

Rustig vis ik door en van regelmatig baars op het spinnertje. 

Dan volgt er in een begroeid kommetje een aanbeet. Geen korte stoten op de top maar langere halen. Dat moet een ruizer zijn dacht ik. En als de vis dichter bij komt blijkt dit te kloppen. De eerste ruizer op het 12 mm spinnertje is een feit. 

In het slootje waar ik dan vis volgt de ene na de andere baars. Aan het eind van het water kom ik bij een water dat flink breder is en waar meer waterlelies staan. Het water is hier ook een stuk dieper. Echt heel helder is het water niet. Toch besluit ik er te gaan vissen. Als ik na mijn eerste worp het spinnertje langs een lelie veld spint word deze gestopt. Direct gevolgd door lange stoten op de top. Een prachtige ruizer heeft het spinnertje gegrepen. Rustig haal ik de goudklomp binnen. Wat zijn ze toch mooi die ruizers. Na hem bewondert te hebben zet ik de prachtige vis terug.

Rustig vis ik verder. Onderwijl wissel ik het eerste 12 mm voor het andere 12 mm spinnertje. En ook dit spinnertje doet precies hetzelfde als het andere kleinood. Bij het raken van het water draaien. En ook deze is prima op de hengeltop te voelen.



Tijdens het binnen draaien zie ik regelmatig voorns het spinnertje aanvallen. Haken doe ik ze niet. Ik vermoed dan ook dat dit geen ruisvoorns zijn maar blankvoorns. Blankvoorns hebben een andere bek dan de ruizers. Dit zou kunnen verklaren waarom ik deze niet haak. Ik bedenk dat ze mogelijk wel te vangen zullen zijn aan een kleinere haak. Mooi iets voor mij om te gaan proberen.



Ik heb geen reden tot klagen in het grotere water. De baarzen vang ik nagenoeg niet hier. Maar wel ruizers en niet te zuinig ook.

Daar waar ik eerst nagenoeg iedere worp baars ving meld zich nu regelmatig een ruizer. Ik sta werkelijk te genieten. 

Dit soort momenten kunnen nooit lang genoeg duren. Alleen een berichtje op mijn telefoon verraad dat ik naar huis moet . Ik vind het niet heel erg. Ik heb in een hele korte tijd dat ik heb kunnen vissen de twee 12 mm stompe terrible spinnertje kunnen testen. Ik weet nu dat we er weer een ultra licht top spinnertje bij hebben. Een die in ieder geval zeker voorns vangt…..

De oude terrible spinner en de 15 mm stompe..

Het is afgelopen week als ik een hele oude spinner terug vind. Een spinner welke ik had gekregen van mijn vismaatje Raymond. Een spinner die in de jaren 40 van vorige eeuw gemaakt was. Als je deze spinner bekijk lijk deze spinner, welke van het type terrible is , een mengeling te zijn van een zo geheten slanke en stompe terrible spinner. Na het meten van het blad blijk deze ongeveer 22 mm lang te zijn. 

Ik besluit de stoute schoenen aan te trekken en het blad na proberen te maken. Nadat het mij redelijk gelukt is om het aparte terrible blad na te maken besluit ik er spinnertjes van te maken, Niet met een dregje zoals het origineel van bijna 80 jaar oud maar met een enkele haak en een vlieg.

Zo gezegd zo gedaan en zo bouw ik een drietal spinnertjes met een bladvorm zoals deze 80 jaar geleden nog werd gemaakt, maar ondertussen al heel lang verdwenen zijn. Nadat ik drie spinners van de proef blaadjes gemaakt had moesten ze natuurlijk nog worden getest. Samen met mijn kleine vismaatje besluit ik ze door het water te gaan halen. Ik met mijn 3 grams casting corner en hij met zijn kikkerhengeltje.



Aan de waterkant gekomen blijken de nieuwe spinnertjes het uitstekend te doen. Ze draaien als een malle en ze zijn erg goed te vissen op mijn drie grammer.  Ik heb zelf niet veel nodig om te zien dat deze spinnertjes het erg goed doen. Al snel meld de eerste baars zich en daar blijf het niet bij. Samen vangen we de ene na de andere baars op het spinnertje. 

Samen staan we te genieten. Het nagemaakte terrible spinnertje doet het waarschijnlijk net als het origineel van 80 jaar oud namelijk vis vangen .

 Het spinnertje blijk echt een topper te zijn. Er duikt zelfs een grote snoek op mijn spinner welke nadat hij heeft gepakt direct mijn kant op zwemt. Hierdoor word hij niet gehaakt. En vlak voor mijn voeten spuugt hij het spinnertje uit en blijf geruime tijd voor onze voeten liggen zonder verder nog wat te doen. Het maakt ons niet uit. Vele baarzen vangen we verder met het spinnertje voor we voldaan naar huis toe lopen.

Maandagochtend 19 augustus is het als ik rond 8 uur het huis uit loop. Mijn maatje ligt nog op een oor. Hij heeft mij en mijn vrouw de halve nacht wakker gehouden omdat hij last had van een mug. Half brak verlaat ik het huis met mijn door Eric Terluin van Flevocane gemaakte  splitcane hengel genaamd de Pequena. De Pequena is een 1-2 grams spinhengel. Onder de hengel hang een klein molentje uit de 500 serie welke is vol gespoeld met een nylon lijntje van 10/00.

Het watertje waar ik in wil vissen is aardig dicht gegroeid. Hierdoor is er met veel aas nagenoeg niet meer te vissen. Ik weet uit ervaring dat met deze lichte combinatie het nog wel goed vissen is met het stompe terrible spinnertje van 15 mm. Dit  type spinner en blad worden ook al jaren niet meer gemaakt, waardoor ik ze noodgedwongen ooit zelf ben gaan maken. En als laatste zeker niet  zonder succes. 

Nadat ik aan de waterkant aangekomen ben begin ik met vissen. Het kleine terrible spinnertje snort heerlijk op de top van het lichte splitcane hengeltje. Een harde tik doet het spinnertje stoppen. Een aanbeet. Een ruizer blijk niet van het spinnertje af te hebben kunnen blijven.  Wat zijn ook deze vissen sterk op zo een lichte hengel. Ik staat te genieten.

Na jarenlange ervaring weet ik dat de beste spinners om ruizers te vangen in de maten tussen de 12 en 15 millimeter liggen. En dan bedoel ik de bladmaat van het spinnertje. Op verkoop sites zie ik wel eens spinners voorbij komen met een veel grotere bladmaat die worden aangeprezen als ruisvoorn spinners.  Natuurlijk zal je daar ook wel eens een ruizer mee vangen maar dat is meer uitzondering dan wat regel. Dus als je zelf plannen heb om gericht ruizers te vangen zoek dan vooral tussen deze twee bladmaten.



Na deze ruizer volgen er vele baarzen en ook meld zich regelmatig een ruizer. 

Wat mij wel opvalt is dat op plaatsen waar het water troebeler is er nagenoeg geen ruizers werden gevangen. Ik sta werkelijk te genieten.

Hoeveel vissen ik heb gevangen weet ik niet maar na een heerlijke ochtend vissen is het voor mij ook weer tijd voor de dagelijkse verplichtingen en voldaan ga ik naar huis. Met het idee dat ik mij op regenachtige dagen zeker niet hoef te vervelen.

Ik heb twee soorten terrible spinners waarvan ik er nog wel wat bij wil hebben. Een mooi begin om weer eens een dag blaadjes te maken en te binden….

floret pret

Het is alweer maanden geleden dat ik heb geblogd. Inmiddels gaat het gelukkig weer goed met mijn vrouw. Twee operaties en de chemo hebben hun werk gedaan. Zelf kamp ik nog met een burn-out en PTSS. Dat laatste zorgt dat ik nagenoeg niets onthoud en niet lang mij kan concentreren. Gelukkig kan ik ondanks alles mij wel vast houden aan het positieve. Het vooruitzicht is goed het heeft alleen tijd nodig en ik zal veel moeten ontspannen. Dus vissen is een goed medicijn.



Het is alweer meer dan een jaar geleden dat ik in het bezit kwam van een geel glas Casting Corner floret (3grams spinhengel). De casting corner heeft een lengte van slechts 1.45 . Dat is nog 8 centimeter korter als de fair play floret die ik bezit. Als ik ook in de oude catalogussen van fairplay kijk zie ik dat tot half jaren 70  deze maten ook voor de hengels van Jan Schreiner gewoon waren. Zo voerde jan Schreiner er voor 1975 zelfs een met een lengte van 1.42 .

Hierna zijn ze 1.46 lang geworden totdat de lengte 1.53 werd.

 Deze lengte is recent weer aangepast door Jan Bassez. De huidige floretten zijn een 7 centimeter langer geworden en is de huidige floret 1,60 lang.



De floret is voor mij nog steeds een wonderlijk hengeltje waar ik erg graag mee mag vissen ondanks zijn lengte. Het is een hengeltje dat je moet leren kennen. Zeker voor het vissen bij bomen en bruggen is hij heel makkelijk te manoeuvreren. 

Ik besluit vandaag , het is dan vrijdag 9 augustus om samen met mijn kleine vismaatje te gaan vissen. Het is in het begin van de middag als ik het floretje optuig. Onder de floret hang ik een ABU 33 welke voorzien is van een 14/00 nylon lijn. 

 

 Veel besluit ik niet mee te nemen. Ik pak wat kleine stompe door mij zelf gemaakte terrible spinnertjes van 15 mm mee. Mijn kleine maatje vist met zijn groene hengel die hij twee jaar geleden zelf had uitgezocht. Het is een forel hengeltje. Door de groene kleur noemt hij het hengeltje zijn kikkerhengel. Onder de kikkerhengel hangt een mitchell molentje met 16/00 nylon lijn. Ook hij wil met een 15 mm stomp terrible spinnertje vissen.

Dan gaan we samen op pad. Het regent zo nu en dan flink. Na een korte wandeling komen we aan een watertje in de buurt en beginnen we te vissen. Het watertje is hier en daar aardig begroeid. Op veel plaatsen staat het groen tot iets onder de wateroppervlakte Maar uit ervaring weet ik dat je de kleine stompe terrible spinners hier makkelijk overheen kan vissen. En dat de vis juist in dit groen ligt.Het duurt niet lang of ik krijg een vinnige tik op de top van het floretje. Baars…Hangen. Het floretje maakt een buiging voor de baars die goed te voelen is op het lichte hengeltje. Wat een heerlijk gevoel wat heb ik dit gemist. Niet veel later vangt ook mijn maatje zijn eerste baars.

Rustig lopen we het watertje af. Regelmatig meld zich een baars. Wat zijn die kleine spinnertjes toch top. 

Dan krijg ik vanuit het niets een flinke tik op de floret die meteen een mooie buiging maakt. Dan zie ik een gouden flank oplichten in het water. Een ruizer kon niet van het spinnertje afblijven. Na een korte dril kan ik hem landen. Wat zijn ze prachtig. Nu besef ik ook weer waarom ultra licht vissen zo leuk is. 

Met de juiste spinnertjes heb je de sleutel tot de schatkamer en kan je nagenoeg werkelijk van alles vangen. Zo heb ik in het verleden ook dikke snoeken gevangen op dezelfde 15 mm spinnertjes maar ook brasems en soms zelfs karpers die naar het spinnertje happen. Die laatste probeer ik altijd te vermijden.



Het is genieten en samen vissen we door. Beide blijven we vis vangen. Totdat mijn kleine maat ruzie krijg met een boom waarin hij zijn spinnertje ingehangen heeft. Er is geen redden aan en het spinnertje moet als verloren beschouwd worden. Na alles weer in orde gemaakt te hebben voor hem vist hij verder met een stompe terrible van 20 mm met daaraan een beatle bug een vinding van mij welke een absolute topper is voor alle roofvis. Gelukkig blijft mijn maatje met zijn nieuwe spinnertje ook baars vangen.

Tussendoor krijg ik flinke tikken. Na even op de plek door te vissen word het snel duidelijk wie ze uitdeelt. Ruizers. Als echte rovers storten ze zich op het spinnertje. Wat zijn ook deze vissen sterk. Ruizers gaan echt voor goud.

Wat vist het floretje heerlijk. Het werp als vergif en ik voel werkelijk alles. Zelfs het snorren van het kleine blaadje op de top.



We vissen nog een half uurtje verder, een half uur vol baars en ruizers. Dan is het tijd om huiswaarts te gaan. 

Ik heb genoten en mijn maatje ook. Wat hebben we veel vissen gevangen samen in die twee uurtjes dat we gevist hebben. Het was weer ouderwetse Floret pret. Twee uur met veel vis afgewisseld door regen en zonneschijn. 

En wat prijs ik mijn gelukkig dat ik zelf de kleine bladen en spinners kan maken. Wat geven ze een hoop plezier. Ik ga weer regelmatig vissen en  bloggen. Ondanks dat het me veel moeite kost. Het geeft ontspanning en zo beleef ik mijn vis avontuur twee keer een keer aan de waterkant en een keer op papier. Tot snel.

Hi Ho Silver......

Het is zaterdag 26 januari. Het zijn rare weken geweest. Begin januari bleek een zesde chemo kuur nodig voor mijn vrouw. Weken van bijna alle dagen ziekenhuis. Afgelopen week hield het voorlopig op. Geen zes dagen ziekenhuis. Wachten op de uitslagen die hopelijk eind deze week gaan komen. Raar hoe je in een gat val als je niet meer bijna dagelijks  richting ziekenhuis moet. Een voorzichtige rust. 

Zaterdag voorzichtig weer zin om iets te maken. Tandem spinners zoals Jan Schreiner ze voerde en Jan Bassez nu nog steeds zei het met de huidige 25 mm terrible bladen. En alleen verkrijgbaar in koper kleur. Ik besluit zilveren  25 mm bladen te maken. Bladen van het oude stompe  25 mm terrible model. Bijna onwennig begin ik aan de klus. Het is al weer even geleden dat ik mij er toe heb kunnen zetten om iets te maken. Voor mij ontspanning. Maar in de huidige situatie kwam ik er niet aan toe. En aan het eind van de dag zat ik door mijn energie heen en kwam er niets meer uit mijn handen. Als ik dan eenmaal bezig ben valt even de waan van de dag van mij af. Veel werk om zilveren te maken . Het RVS waar ik ze maak is knetterhard en alles gaat met de hand. 

Uiteindelijk liggen er een aantal glimmende zilveren stompe 25 mm blaadjes. Ik zoek een stuk verenstaal op. Geen RVS maar echt verenstaal. Hetzelfde wat Schreiner vroeger ook gebruikte. Nat moet je dan je spinners niet opbergen. Het oxideert namelijk onder de tube. Oxidatie wat je er overigens zo van af kan vegen. Het grote voordeel vind ik dat dit spul harder is dan RVS. Ik had de laatste tijd het idee dat dit steeds zachter werd. En dat mijn spinner as na slechts een snoek al verfrommeld was. Met het oer oude verenstaal heb ik dit probleem niet en kan ik gewoon de diameter van de as op 0,5 mm houden. Hierdoor draaien de spinnertjes ook nog eens beter vind ik. Maar goed dat is mijn ervaring op dit moment. En natuurlijk mag iedereen zijn eigen mening hier over hebben. 

Rustig buig ik van het verenstaal uit een stuk naar het recept van Ome Jan tandemspinners. En uiteindelijk heb ik een aantal spinners waar ik tevreden mee ben. De rest van het weekend ben ik druk met van alles thuis.

Hi Ho Silver de eerste twee zilveren tandemspinnertjes.

Dan is het al weer maandag. In de middag staat er niets op het programma. En het gaat lukken om er even twee uurtjes op uit te trekken met de spinhengel. Een goed moment om de tandemspinnertjes te testen. Ik besluit om mijn groene 10 grams fairplay spinhengel mee te nemen. Een hengel die redelijk zeldzaam blijk te zijn en ik ooit van mijn vrouw heb gekregen. Onder de groene fairplay kies ik voor een mitchell 314 met de zelfde groen tinten op de slip dop en aan de slinger.  Normaal ben ik niet van de kleuren maar deze combinatie heeft een mooie match en laten we eerlijk zijn soms wil het oog ook wat buiten het feit dat de 314 een hele goede molen is om te spinnen. 

De groene fairplay 10 grammer met de mitch 314

En zo gebeurd het nadat ik de jongste naar school heb gebracht loop ik naar buiten. Echt lekker is het niet. Een flinke wind en donkere wolken boven mijn hoofd. Het duurt geen vijf minuten of de hemelsluizen gaan open en ik word getrakteerd op een flinke dosis hagel. Het kan mijn niet schelen ik wil vissen.

  

 Aan de waterkant gekomen laat ik de tandemspinner los. De bladen draaien en het geheel snort op de top. Voor mij is deze vis sessie nu al geslaagd. Rustig loop ik het water verder af. Geen beweging is er  te zien, geen speltaas helemaal niets. Dat word taai dacht ik nog. En na een uur te hebben gevist zonder een stootje heb ik er al vrede mee niets te vangen. Ondanks de wind en winterse buien die van tijd tot tijd op mijn harses kletteren heb ik het naar mijn zin. 

Ik besluit via een andere route rustig terug richting huis te vissen. Nog steeds vis ik met de tandemspinner. Dan in een brede kom krijg ik een tik op de top. De fairplay kromt . Hangen. De eerste waterwolf heeft zich vergrepen aan de tandemspinner. Een mooie vis die blijkbaar nog wakker moest worden. Want als hij door heeft dat hij zich heeft vergist gaat hij nog even voor goud. Na een leuke dril kan ik de vis met de hand landen. Hij is echt net wakker, de bloedzuigers zitten nog aan zijn lijf geplakt. Na hem onthaakt te hebben mag hij terug het koude water in en rustig loop ik vissend verder. 

Na een kwartiertje is het vlak bij huis weer raak en meld zich snoek nummer twee op de tandemspinner. Wat een heerlijk gevoel. Weer een goed werkende spinner er bij voor de 8 tot 10 grams spinhengel die klaar blijk lijk goed werkt,en ook nog eens geheel handgemaakt is. 

Nadat ik deze vis heb terug gezet en ik getrakteerd word op de zoveelste hagelbui willen mijn handen niet meer van de kou. Ik besluit de handdoek in de ring te gooien voor vandaag. Nagenietend van de twee kleine uurtjes met de oude groene fairplay met tandemspinner aan de waterkant loop ik naar huis. Dit smaakt naar meer……

Hollandse tijgerrrrr

Het is vrijdag 7 december aan het eind van de middag. Thuis is alles rustig en ik wil wat lepeltjes in elkaar gaan zetten als ik er achter kom dat ik niet de juiste maat splitringetjes meer heb. Na even kort te hebben gesloten of ik even met de jongste die al thuis is naar de hengelsportzaak kan trekken wij er even samen op uit. Aangekomen in de winkel is het een mannen ding. Overal snoepgoed. Sean vind het ook allemaal heel geweldig. Al die hengels en molens en een bak water waar pluggen door heen getrokken mogen worden. Nou mooier kan het niet. Het duurt niet lang of hij laat de plugjes door het water zwemmen. Kijk is pap deze doet het mooi… Hij raakt niet uitgepraat. Heerlijk dat hij vissen en alles zo leuk vind. Nadat hij is uit gespetterd lopen we verder. Dan komt hij met een pakje konijnenbont strips in de kleur blauw /wit met strepen aan. Kijk pap blauw met tijgerstrepen kan je daar wat mee? Vraagt hij. Zullen we wat proberen er wat te van gaan maken zeg ik hem dan en neem de strips met de inmiddels gevonden splitringen mee.

Dan is het al snel zaterdag. Nadat alles hier thuis is gedaan had ik nog even een paar uurtjes de tijd om iets te maken. In de middag zou er visite komen voor de verjaardag van mijn oudste zoon die eigenlijk maandag pas 12 word maar nu even kort zijn verjaardag kan vieren. Maandag is voor hem een schooldag en wij zitten dan weer in het ziekenhuis. Maar goed voor die tijd maakte ik eerst twee 45 mm blaadjes van messing. Daarna zocht ik wat spulletjes bij elkaar en bekeek wat ik allemaal nog aan kleuren bond had liggen. Nadat ik het een en ander bij elkaar had liggen besloot ik een streamer in de Hollandse driekleur te binden. Nadat de eerste gebonden was moest ik hem natuurlijk aan mijn kleine vismaat laten zien. Die vond hem prachtig, vooral de tijgerstrepen. Lachend zei ik tegen hem dan noemen wij deze streamer met deze kleuren de Dutch Tiger dat betekend Hollandse Tijger. Sean vond het gelukkig voor mij een hele goede naam. Nadat ik twee Ducht tiger streamers had gebonden verenigden ik ze met de daarvoor gemaakte 45 mm slanke terrible blaadjes tot twee mooie spinners.

The Dutch tigers (Hollandse tijgers)

Kort hierna werd er aangebeld en melde zich de eerste mensen voor de verjaardag.

Zondag 9 december is het 10 voor vier als ik smachtend naar de spinners kijk die bijna licht geven. Mijn vrouw die dat ook ziet zegt dan ga je toch even ik red het wel. Dat laat ik me geen twee keer zeggen. Snel zoek ik mijn grafiet 10 grammer en mijn crack molen op en pak de spinners mee. Snel loop ik naar een watertje niet ver van huis. Omwille van de tijd wil ik zo snel mogelijk vissen en niet te ver weg voor als er thuis iets opdoet. Aangekomen bij het water wil ik zien hoe de spinners het doen en snel hang ik er een in de spelt. 

Dan volgt de eerste worp en de spinner raakt het water. Het blad begint direct te draaien en rustig begin ik te draaien. Het spinnertje snort op de hengeltop van mijn 10 grams spinhengel. Wat doet hij het mooi terwijl ik in het water kijk naar de spinner.

Ook de hengel ligt heerlijk in de hand. Die hengel wat heb ik er voor moeten sparen. Het is ook  al weer 16 jaar geleden dat ik naar de winkel van Jan Schreiner ging. Ik weet het nog als de dag van gisteren. In de winkel vroeg John Schreiner aan mij of hij mij kon helpen. Iets wat verlegen vroeg ik hem of hij toevallig nog een 10 grammer in grafiet had. Twee tellen later stond ik met een 10 gram grafiet spinhengel  in mijn handen. Is dit wat vroeg John aan mij. Of het wat was…. Geweldig wat was hij mooi. Nou had ik van mijn ouders die mij ook een cadeau wilde geven geld gehad voor een nieuwe crack 100 die toen nog werden verkocht. En zo gebeurde het dat ik met de set waar ik vandaag mee staat te vissen de winkel aan de Roelof Hartmanstraat verliet. Door de jaren heen heb ik vele mooie visdagen mogen beleven met de hengel en molen. Heerlijk om vandaag weer eens met de set te kunnen vissen.

Ik kam rustig het watertje uit. Wat is het toch genieten. Het kan mij ook niet schelen dat ik maar een uurtje kan. Het blijf stil . Het water lijk wel leeg of zou het door mijn spinnertje komen en zijn de snoeken niet zo zot op de vaderlandse driekleur? Aan het einde van de sloot moet ik even oversteken naar een volgend watertje. Rustig werp ik uit in het andere watertje en begin te spinnen. Kort hierna volgt er een flinke tik op de top de grafiet maak een buiging. Hangen. Een waterwolf die niet van de 45 mm Dutch tiger af kon blijven. Na  de dril word deze rakker geschept en onthaakt. Na hem bewondert te hebben nog even een fotootje en dan mag deze perfecte rover weer terug.

Rustig loop ik verder het duurt niet lang of er meld zich weer een waterwolf en daar blijft het niet bij. In korte tijd haak ik vijf snoeken heb ik een losser en een misser. Dit alles gebeurt in iets minder dan een uur. 

Ik kan niet anders zeggen dat de Hollandse waterwolven de driekleur niet schuwen en dat de geheel handgemaakte terrible 45 mm in de Duch tiger uitvoering hellemaal top is . Als dat niet oer-Hollands is…….

Deep Purple

Het is al een tijd geleden dat ik heb kunnen bloggen. Daar waren diversen reden voor. Mijn oude computer had al enig tijd kuren en gaf daarna de pijp aan Maarten waardoor we zonder zaten. Van de zomer werd mijn vrouw ziek en kon na twee zware operaties aan de chemo. Gisteren heeft ze  de laatste van de vierde kuur gehad . Nu nog een kuur en dan als alles goed is kunnen we aan herstel gaan beginnen. Al deze tijd run ik het huishouden en de zorg voor mijn vrouw en de kinderen. Hierdoor bleef er weinig tijd over voor vis momenten. Door alles wat er thuis gaande was en wat ik allemaal met het werk mee maakte kwam ook mijn lijf en geest niet meer tot rust waardoor ik nu gezegend ben met PTSS en een burn-out. Geen goede combi maar ook daar gaan we uit komen. Het kost me hierdoor meer moeite om een stukje te schrijven, me te concentreren zaken te onthouden. Ik ga in ieder geval proberen iets op papier te zetten.

Het is maandag middag 3 december zo rond half twee in de middag. Ik heb net Sean naar school gebracht en thuis de dingen gedaan die ik moest doen. Tijdens het opruimen vond ik een stukje messing. Het stukje messing had ooit een 60 mm terrible blad moeten worden. Echter had ik deze verkeerd uit het messing plaatje gehaald waardoor een 60 mm blad er niet meer in zat. Ik bekeek het stukje messing en besloot om te kijken of ik er nog een 45 mm blad er uit kan halen.

Het lukte mij om een ruwe vorm van een 45 mm blad uit het stukje te halen. Rustig vijlde ik de ruwe vorm in model. Nadat dat gebeurd was maak ik het blad helemaal in model en braam ik de randjes af. Zie zo een inmiddels bekend blad had het levenslicht gezien. Nu nog eens kijken wat ik er verder van zou maken.

Er zijn veel mogelijkheden met dit type spinner. Zo kan je er een gewone vlieg voor binden, maar ook een flaptail (rode hartje van plastic) of de haak opbinden met gewoon wat veertjes of een streamer. Ik besloot te kiezen voor het laatste. Na wat zoeken besloot ik een bunny streamer te maken. Een simpel streamertje maar wel een hele effectieve. Een streamer die mij en vele van mijn vismaten door de jaren heen flink wat snoek hadden opgeleverd.

Normaal maak ik deze streamertjes veelal  in het wit . Deze kleur is goed zichtbaar. En zeker in combinatie met rood ,groen, geel, roze of oranje een absolute killer. Ik besluit het totaal anders te doen vandaag. Ik bind een kleur waarvan ik weet dat deze het heel goed zou moeten doen maar waar ik nagenoeg nooit mee vis namelijk zwart paars. Eigenlijk weet ik wel hoe het kom dat ik er niet veel mee vist. Ik ben nogal visueel aangelegen en alle lichte en felle kleuren zijn goed te volgen. Echter de donkere kleuren zie ik minder goed dan de lichte. Dat donkere kleuren in troebel toch goed afsteken is goed te zien als je ze voor je voeten door het water haal. Alleen wat ik al vertelde op enige afstand zie ik die kleur gewoon niet meer. Zal ook de leeftijd wel zijn denk ik.

Nadat de streamer is gebonden maak ik van het geheel een mooie 45 mm slanke terrible spinner. Hierna ruim ik de door mij gemaakte troep op en zoek alvast mijn spullen bij elkaar.  Ik besluit mij fairplay 10 grammer mee te nemen met daaronder een keer geen luxor of crack maar een Penn Battle 1000 molentje welke vol gespoeld is met een nylon lijntje van 20/00. Dit molentje had ik vorig jaar gekregen en lag nog nieuw in de doos. Ik moet eerlijk zeggen dat het molentje mooi bij de hengel past, ik weet het klink vrouwelijk maar ik weet dat er vele vissers zijn die kleuren matsen tot een mooie set. Maar om een lang verhaal kort te houden de Penn battle is gewoon een goede molen.

Dan is het bijna kwart over drie en dat zegt mij dat ik de laatste ronde richting school moet lopen om de jongste op te pikken. Het is even over half vier als ik thuis kom. Inmiddels staan de hemel sluizen open en is mijn oudste zoon ook thuis. Maar ondanks de regen is de drang om even te ontspannen zijn groter. Ik check nog even hoe het met mijn vrouw gaat en geef aan dat ik achter het huis even langs de sloot loop en dat ze moet bellen als er iets is. Ook de mannen vraag ik om even een oogje in het zeil te houden. Iets wat ze plechtig beloven. En zo kan ik even een zeldzame driekwartier vissen voor het donker is en ik weer thuis moet zijn. En of ik dan wel of niet zou vangen maakte me nog niet eens uit even ontspanning.

Niet veel later loop ik langs het beoogde watertje. Rustig werp ik de door mij gemaakte spinner langs het kantje een meter of vijf verder. Ik wilde even zien hoe de spinner het deed. Zodra de spinner het wateroppervlakte raakte begon het blad al te draaien. Iets wat de oer terrible spinners van Jan Schreiner ook  deden. Rustig start ik met draaien. Ik zie dat het blad in een hoog toerental om de as draait. Het spinnertje snort op de hengeltop. Perfect. Als het spinnertje dichter bij komt zie ik dat het net lijkt of het blad een is met de streamer. Het blad slaat niet boven de haren van de streamer uit hierdoor lijkt het net een geheel. Een prachtig gezicht.

Rustig maak ik de ene worp naar de andere worp. In het begin merk ik dat ik niet geconcentreerd staat te vissen. Maar dan dwalen mijn gedachten toch af naar vissen en laten alle ellende even los en langzaam verlies ik mezelf in vismodus. Dan maak ik een lang worp over de lengte richting van de sloot. Het spinnertje land draaiend op het wateroppervlak en direct gevolgd door een vinnige tik op de top van mijn hengel.  Dat ik er nog niet helemaal bij ben blijk wel want het verrast mij volkomen. De 10 grammer kromt en bijna gelijktijdig springt er een snoekje uit het water. Een snoekje van een centimeter of 50 was vol op het spinnertje geklapt toen deze net het water raakte. Bizar hoe snel ze zijn die snoeken. Als ik de waterwolf vlak voor de kant heb en hem wil scheppen lost hij de haak en schiet hij snel weg. Ik heb er vrede mee. Ik ben weer scherp tenminste.. Rustig vis ik verder terwijl het al aardig donker gaat worden.

Dan kom ik bij een kruising aan. Rustig werp ik een aantal maal. Niets. Dan werp ik nog een keer .Dan gebeurt het. Het water splijt open de fairplay kromt en de slip doet zijn werk. Hangen. Nu ben ik er helemaal bij. Een prachtige waterwolf heeft de 45 mm terrible met paars/zwarte streamer gegrepen. Wat is dit genieten. Na een mooie dril kan ik de prachtige volgevreten waterwolf scheppen. Wat heb ik dit gemist.. Na een foto moment zet ik de mooie vis terug.

 Dan nog een worpje in de zelfde kruising. Gevold door weer een kolk. HU die had ik even niet zien aankomen. Eerst vele malen geworpen en op de voor mij laatste worp vang je een mooie die ik al niet meer verwachte en nu nog een?? Rustig werp ik de kruising schuin over en begin te draaien. Bam. Hangen. Nu was het wel raak en zo vang ik nog een mooie waterwolf. Nadat deze onthaakt is mag hij ook weer zwemmen. 

Bizar zeg eerst niets vangen en dan twee snoeken die er vol voor gaan. Balorig gooi ik nog een keer in de kruising. In de midden weer een kolk. Mis. Rustig draai ik door en dan vlak voor de kant probeert deze toch redelijk grote waterwolf het nog eens. Wederom mist hij mij achterlatend met een bijna hart verzakking.

Dan merk ik ineens dat het snel donker is geworden en dat ik naar huis moet. Ik moet koken voor het gezin. Rustig nagenietend loop ik richting huis. Af en toe werp ik nog een aantal keer uit. Heerlijk om het messing kleurig blad te zien en voelen draaien. Wetend dat er nog een streamer achter hangt die ik nu echt niet meer ziet. Dan als ik vlak bij huis ben trek ik de streamer in een heel ondiep stuk nog eens door het water. Wat vis dit heerlijk en ik sta half weg te dromen maar ben meteen waker als ik een flinke dreun op de hengel krijg en de slip begint te gieren. In het donker zie ik het niet goed maar ook dit voelt als een flinke. En dat blijkt ook als ik even later de waterwolf kan scheppen. Wederom een pracht vis die naar op te foto te zijn geweest snel weer mag zwemmen.

Ik beluit niet meer te werpen en in een ruk naar huis te lopen. Ik ben niet gebeld dus alles moet nog goed zijn thuis. Gelukkig blijkt dit ook het geval als ik even later binnen stap. Man wat had ik dit even nodig. En wat een avontuur. En dit alles had zich afgespeeld in een drie kwartier tijd. Voor nu kan ik er weer even op teren. Aankomende week is het rustweek. Hierna volgt nog een chemo en dan als alles goed is kunnen we werken aan herstel. Ik hoop dat ik dan weer wat vaker de waterkant mag bezoeken. Het is voor mij het allerbeste medicijn…….