Blikvangers.

 

Einde herfst begin van de winter de mooiste tijd om te roofvissen. De sloten zijn geschoond. Alle begroeiing is weg. Nu liggen nagenoeg alle wateren weer in bereik om te vissen. Maar wat een raar jaar was het weer. Benzineprijzen die de pan uitrijzen, te kort aan containers waardoor de prijzen vier keer zo duur zijn en dan ook nog eens het gas. Het gaat allemaal door berekend worden in de spullen die we nodig hebben om ons in onze levensbehoefte te voorzien. Zeker voor mensen die alleen werken en of die om wat voor reden dan ook niet kunnen werken worden hard geraakt. Zeker als je dan ook nog eens kinderen heb. Al weer een tijd geleden toen ik jong was, breed hadden we het niet, maar creatief waren we wel. En toen bleek al dat je eigenlijk met weinig middelen zelf kunstaas kon maken.

Ik moest weer terug denken aan een passage uit een boek van Jan Schreiner, Kunst van het kunstaasvissen. Hierin verteld hij dat hij in de oorlog toen er grote schaarste was aan van alles hij spinnerbladen maakte uit koekblikken en alle andere blikken waar hij de hand op kon leggen. Zo werden snoeken gevangen die in de tijd van grote nood zeer welkom waren .

Ik besloot ook eens te gaan kijken of ik ook wat kon maken van blik. En toen er knakworst werd gegeten besloot ik beide blikjes eens te bewaren voor missie blik.

Allereerst verwijderde ik het etiket. Met een opener haalde ik eerst de onderzijde van de blikken af. Toen dat gebeurd was knipte ik met een stevige huishoudschaar de blikken op twee plaatsen doormidden. Ik had nu twee stukken per blik. Nu kon ik met de schaar ook heel makkelijk de vels randen van het blik af knippen. Nu had ik vier stukken blik waar ik verder mee kon.

Ik besloot als eerste een spinnerblad van het terrible model te maken. Met een stift tekende ik het model af op het blik en knipte het uit. Nadat ik het stukje blad in model had gemaakt was ik niet ontevreden. Met een stukje tube een metalen kraaltje en stukje verenstaal maakte ik het geheel tot een spinnertje welke ik voorzag met een enkel haakje en een flaptail. Voor de gene die niet weten wat een flaptail is dat is een plastiek hartje met aan de puntige zijde een gat welke aan een as van een spinner bevestigd kan worden. Of ook wel met een splitring. Meestal zie je ze nog op lepels . Vaak zijn ze rood van kleur. Vroeger werden ze gebruikt om het kinken van de lijn enigszins tegen te gaan. En niet zoals sommige denken als versiering/lokmiddel. Hoewel ik wel van menig ben dat het voor extra beweging zorgt. Het geheel zag er best goed uit vond ik. Het blad voelde heel licht aan. Ik besloot eerst eens te kijken of het in de praktijk zou werken voordat ik meerdere bladen zou gaan maken. Aan de waterkant kant gekomen was ik best wel benieuwd of het spinnertje het zou gaan doen. Na een paar keer werpen en binnen draaien had ik het al gezien. Te licht. Het blad bleef zoals ze dat noemen plakken en had moeite om op gang te komen. Maar als het dan ging draaide het blad goed. Ik wist genoeg het blik was te dun. Dikker blik moest ik hebben. Maar zou dit er wel zijn of waren alle tegenwoordige blikken gelijk? Ik wist het niet en weet het nu eigenlijk nog niet. Ik kwam op het idee om stroken uit het blik wat ik voorhanden had te knippen en te proberen deze op elkaar te lijmen met secondelijm. Of het zou gaan werken ik had werkelijk geen idee. Ik keek eerst voordat ik de stukken op elkaar zou lijmen of de stukken goed op elkaar paste. De bovenzijde en onderzijde van de blikken waren anders geribbeld. Door de bovenzijde en onderzijde gelijk te houden paste de stukken op elkaar. Dan was er nog een optie om het spinnerblad zilver kleurig te maken of goudkleurig. De binnenzijde van het blik was goudkleurig en de buitenzijde zilverkleurig. Hierdoor had ik dus de keuze voor de kleur van het blad. Nadat ik een van de stroken had voorzien van secondelijm lag ik het andere deel boven op het ingesmeerde deel. Met een stukje hout drukte ik de deeltjes aan. Uit ervaring weet ik dat als je twee delen lijmt en aandrukt er nog wel eens lijm tussen uit komt en vast te komen te zitten aan een stukje blik is niet prettig. Nadat de lijm droog was bleek het goed vast te zitten.

Ik besloot nog wat stroken op elkaar te plakken. Nadat ik een aantal stroken op elkaar had gelijmd was het tijd om te kijken hoe de gelijmde deeltjes het zouden doen bij het bewerken.

 

Ik tekende verschillende vormen spinnerbladen af op de stukjes blik. Rustig knipte ik met de huishoud schaar de vormen uit het blik. De delen bleven gelukkig allemaal netjes zitten. Nadat ik de vormen uit uitgeknipt schuurde ik met schuurpapier de scherpe randjes glad. Nadat deze glad waren boorde ik gaatjes ik de bladen waar later het ruiter door heen moest. Zo ver ging het voorspoedig en bleef het blik zitten. Nu moesten ze in model geklopt worden. Gelukkig bezit ik een bolhamertje waarmee je een bolling kan maken in metaal.

 

Mocht je deze niet hebben dan kan je wat ik al eens eerder vertelde bij winkels zoals de Wibra, Big bazar of Action kan je bij de knutsel afdeling houten pionen kopen. Deze zijn er in diverse maten. Hiermee kan je dan met een gewone hamer een blad bol slaan.

Rustig klopte ik de diverse modellen in de bladen in model. Het lukte, beide blik deeltjes bleven op elkaar zitten en zo lukte me het om diverse modellen bladen te maken. Nadat de bladen klaar waren maakte ik er spinners van. De blaadjes voelde in ieder geval zwaarder aan.

De volgende dag had ik even tijd om te kijken hoe de verschillende bladen het zouden doen. Vol verwachting tuigde ik mijn hengel op en nam de spinners mee. Aangekomen aan het water haalde ik ze even snel door het water. En daar bleek dat alle modellen het perfect te doen. Alle bladen draaide zoals ze zouden moeten draaien. Tevreden ging ik naar huis.

Thuis gekomen werd ik verrast met lege blikjes smac. Deze blikken waren bedrukt en er zat aan de binnenzijden een beschermlaagje. Beide kanten bleken makkelijk kaal te maken te zijn met behulp van een stukje schuurpapier. Net als op de manier als ik boven schreef maakte ik uit het smac blik ook een spinnerblaadje. Het werd een model terrible blad. Nadat het blad klaar was maakte ik ook hiervan een spinner met een flaptail.

Mocht je geen flaptails hebben probeer dan is er een te knippen uit een plastic melkpak of bekertje. Je kan ze dan kleuren met een watervaste stift.

 Zaterdag eindelijk een paar uur aan een gesloten tijd om te vissen. Voor deze sessie nam ik alle door mij gemaakte blik spinners mee. 

Ik begon met het terrible model uit het smac blik. Deze was nog niet getest. Maar na een worp bleek deze ook super te draaien. Het duurde niet lang eer ik een dreun op de hengeltop kreeg.. Een mooie snoek kon niet van het blikken spinnertje af blijven.  

Nadat de snoek was terug gezet viste ik verder. Niet veel later was het weer raak en wederom kon een snoek niet van de spinner af blijven. Deze snoek had de spinneras opgevouwen. 

Ik besloot de kleinere terrible spinner te gebruiken.  Heerlijk traag was de spinner te vissen over de afgestorven lelie bladen. Vlak voor mijn voeten op nog geen 30 centimeter water schoot er een mooie snoek vanuit de bladen vol op de spinner. Weer is het raak. Ik sta te genieten. 

 

Dan wissel ik de spinner om voor de grotere terrible spinner uit het knakworsten blik. Tot mijn verbazing vielen de baarzen voor de grotere versie van 45 mm. Het eerste baarsje is iets groter dan de spinner. Gelukkig volgde er daarna nog een aantal maatse baarzen. 

Dan ter afsluiting was het een kleine snoek die deze mooie ochtend afsloot. 

Wil je het zelf ook proberen hieronder een lijstje van spulletjes die je nog heb.

Uiteraard blik

bolhamertje of een houten pion

Een stevige schaar of blikschaar.

Een boor

Schuurpapier voor metaal of een vijl

Secondelijm

Verenstaal of rvs draad (of een paperclip rechtbuigen hier kan ook een as van gemaakt worden)

Ruitertje (niet nodig voor de terrible modellen)

Kraaltje

Plastic tube (elektriciteit draad)

Kniptang om het verenstaal te knippen.

 

Kijk wel uit voor je vingers. Blik is heel erg scherp totdat het gevijld en geschuurd is. En ook de  secondelijm is zo droog. Draag zo nodig een handschoen om te voorkomen dat je je snijd of vastplakt. Probeer eens verschillende modellen bladen te maken. Misschien heb je bijvoorbeeld ergens een spinner dan kan je dit blad proberen na te maken. Op het internet zijn ook zat vormen te vinden. Probeer het gewoon eens bladen maken uit blik wat je normaal weggooit. Hierdoor kan je best aardig besparen op je kunstaas en hoef je je niet te vervelen op dagen dat er niet gevist kan worden, of dat je in deze vervelende tijd verplicht thuis komt te zitten.  En ik weet inmiddels ook dat blaadjes tot 18 mm niet dubbel hoeven te worden geplakt. Tot voor deze maat blad is het met een enkel stukje blik te doen om een goed draaiend blaadje te maken. Dus feitelijk kan je dus de blaadjes voor de ultra  lichte visserij zo maken zonder te verlijmen. En wat is mooier vis te vangen op je zelf gemaakt kunstaas. Ik weet inmiddels dat het aardige blik vangers zijn…

 

 

Brochet..

 Niet zo lang geleden kwam ik iemand tegen die aan mij vroeg of ik nog blogde. En dat was niet te eerste. Ik vertelde hem dat ik wel zou willen maar dat het voor mij erg moeilijk zou zijn. Mijn ptss heeft mij beschadigd, voornamelijk mijn korte termijn geheugen en mijn cognitieve gedeelte. Hierdoor gaat heel veel minder tot niet meer. De man gaf aan het jammer te vinden en vertelde nog regelmatig mijn oude blogs te lezen. Thuis gekomen vertelde ik van de man en dat ik er enorm van baalde dat ik niet meer kon bloggen. Hierop gaven mijn vrouw en zoon aan dat ze mij wel wilde helpen om de verhalen weer op papier te zetten. Als ik mijn verhaal zou vertellen zouden zij mij hier bij helpen. Dus hier na hele lange tijd weer een eerste blog. 

Niet zo lang geleden kreeg ik van een maatje van mij een hele oude terrible spinner. Deze spinner uit de jaren 50 van de vorige eeuw was gemaakt voor Rudipontaine en droeg de naam Brochet hetgeen snoek in het Frans betekend.

De oude spinner was voorzien van een enkele roestige haak met daarop nog wat veren. De helft nog van wat er ooit aan veren had opgezeten. De as van de spinner was ook aardig geroest al. Na het opmeten van het blad bleek deze precies 57 mm lang te zijn. Beduidend langer dan de bladen die ik ken. Ook de breedte van het blad bleek breder te zijn dan de  regulieren terrible bladen. Bladen die  o.a. door Jan Schreiner werden gevoerd vroeger. Ook deze bladen worden niet meer gemaakt.

Ik vind het altijd heel leuk om oude spinners en bladen nieuw leven in te blazen. En zo ging ik ook aan de slag met de Rudipontaine. Ik besloot om een glad blad te maken en een blad met hamerslag. Die laatste geeft een nog mooiere licht reflectie en ook meer trilling. Nadat ik het blad had uitgemeten maakte ik deze na in de twee modellen. Net als op het origineel wilde ik een enkele haak met daarop wat veren gebonden. Het liefst in dezelfde kleuren. Nadat de bladen klaar waren en de haken gebonden zette ik alles in elkaar.

 

Nadat beide spinners klaar waren moest er ook nog getest gaan worden. Door de drukte thuis ging dat niet eerder als zaterdag middag. Toen het eenmaal zaterdag middag was kon ik niet meer wachten om de spinners te gaan testen. Gezien de bladmaat van 57 mm wilde ik beginnen met een hengel van 12 gram. Deze zou theoretisch  goed zijn om deze spinner op te vissen. Mijn keuze viel op mijn 10 tot 12 grams splitcane hengel van Eric Terluin. Daaronder hing ik mijn groene luxor molen welke vol gespoeld was met 22/00 nylon.

Nadat ik was aangekomen aan de waterkant wilde ik het weten. Zou de spinner het doen? Ik begon met de spinner met het gehamerde blad. De eerst worp, de spinner raakt het water, en begin direct te draaien. Rustig begon ik binnen te draaien. Het grote blad draaide vlak om de as. En hij draaide voor zo een grote spinner verassend licht en overtrok de top van mijn splitcane niet. Dit vist echt geweldig. Genietend van alles om mij heen vis ik verder. Voor mij was deze missie al geslaagd. Een verloren spinner weer tot leven gewekt. En dan ook nog een die het geweldig doet. Na ongeveer een kwartier vissen kwam ik wat collega vissers tegen. Of ik al wat had. Nee nog niet zei ik tegen hen. Wij ook niet, wij zijn vanochtend al begonnen. Het is taai vandaag. Na een vriendelijk groet vervolgde zij hun weg en viste ik rustig door. Na een klein half uur besloot ik langzaam weer richting huis te vissen. Er was inderdaad weinig leven in het water. 

Dan bij een brede kom gebeurde het. Met een strakke worp langs een riet pol. Ik denk dat ik twee slagen met de oude luxor had gedraaid toen het leek of er een stoomtrein op de split hamerde. De ruit die de vis in het water sloeg loog er niet om. De split ging maximaal rond en de slip van de luxor moest bijspringen. Een beste spookte er door mijn hoofd. Deze vis had geen zin om snel op te geven en ging voor goud. Meerdere malen moest de slip bijspringen. Wat was dit gaaf. Na een spannend gevecht moest de vis uiteindelijk zijn meerdere erkennen in de splitcane en oude luxor. De grote vis paste maar net in het schepnet wat ik bij mij had. Wat een bak. Nadat de enkele haak was verwijdert de vis even gemeten. 92 centimeter gaf de meetlat aan. Werkelijk een prachtige vis. Na wat foto's te hebben genomen wilde een passant nog een foto van mij en de vis. Nadat deze genomen was ging deze prachtige krokko snel terug het water in.

Nadat de krokko weer veilig in zijn water zwom liep ik verder. Wat was dit enorm gaaf. Ik wisselde de spinner met het gehamerde blad voor de gladde koperen versie. Na de eerste worp te hebben gedaan met deze spinner bleek hij net zo goed te doen als de andere versie. Voor mij was het testen al hellemaal geslaagd. Beide spinners draaide geweldig . Rustig liep ik vissend door richting huis. Dan op een kop van een sloot was het weer raak,. Nu op het andere spinnertje. Wederom kon een snoek niet van de spinner afblijven.  De krokko was minder groot dan de eerste maar gaf toch mooi sport op de splitcane. En ook deze ging voor goud. Na een korte mooie dril kon ik ook deze mooie vis scheppen.

Nadat de krokko netjes was terug gezet liep ik door naar huis. Wat een geweldige spinner is dit. Niet voor niets dat op het originele blad Brochet staat. Deze spinner doet zijn naam zeker eer aan. En ik? Ik blog weer.....

antikink doe het zelf

Als je op met nylon en spinners en lepels vist kink gewoon je lijn. Om dit tegen te gaan heb je vouwloodjes, kinkvaantjes en inhangloodjes. Alle drie de antikink middelen zijn met wat huisvlijt zelf te maken. Maar net als er veel hengelsportzaken verdwijnen verdwijnt er stiekem ook steeds meer klein materiaal. Daar kom je dan pas weer achter als je het nodig heb. Zo in mijn geval ook de loodjes welke ik gebruikte om inhangloodjes te maken. De laatste kocht ik ooit bij Koos Roderigo. En net als het laatste loodje is deze zaak ook verdwenen. Maar goed ik was al een tijd op zoek naar de kleine loodjes voor het maken van inhangloodjes. Hier in de buurt nergens meer te krijgen. Vandaag kwam ik op het idee om een Dinsmore knijploodje te gebruiken. Ik weet uit ervaring als je knijplood aan nylon knijpt dit er gewoon na verloop van tijd weer af valt. Dus ik wilde een degelijk systeem en dus gewoon het liefst dus een inhangloodje. Hiervan weet ik dat ze goed blijven zitten en dus een hoop ergernis voorkomen.

Ik deed hierop het volgende. Ik kneep het loodje dicht zoals je dat normaal doe. Vervolgens draaide ik hem een halve slag zodat de snede horizontaal zat. Zo deed ik hem in de bankschroef. Hierna pakte ik een boortje van 1,5 mm en boorde door het loodje.

Hierna boog ik van het RVS het triangletje en klaar was het eerste inhang knijploodje.

Voor die gene die niet weten hoe een inhangloodje werk een korte uitleg. Net als ieder antikink middel gebruik je deze altijd in combinatie met een tonwartel. Het triangeltje hang je in een van de oogjes van het tonwartelje. Door de onderzijde van het riangeltje iets open te trekken kan je de zij pootjes van het triangeltje aan weerszijde van  het gat in het loodje doen. Dan hangt het geheel in het oogje van het tonwarteltje en zorg er voor tijdens het spinvissen dat de lijn niet kinkt.
Uiteraard kan je zelf het gewicht van de loodjes bepalen welke bij de te gebruiken spinners en hengels passen. Ik hoop dat ik jullie ook weer op een idee gebracht heb waar een ieder zijn voordeel mee kan doen. MVG john.

  

afval spinners en snoek

Afgelopen week wat spulletjes voor een mede Schreineriaan aan het maken geweest. Door pech kon ik het net niet afmaken. Een tool gaf de geest. Gelukkig is er reeds een andere onderweg. Afgelopen woensdag  had ik een beetje mijn werkblad opgeruimd. Hier  vond hier en daar nog wat afvalstukjes van metaal waarvan ik eerder spinnerblaadjes en lepeltjes van gebouwd had.

Nadat alles weer een beetje netjes was en ik alle stukjes metaal bij elkaar had besloot ik deze niet weg te gooien.. Grotere bladen en lepels waren er niett meer mee te maken. Hierdoor besloot ik er kleinere blaadjes van te maken.  Het lukte mij om  er twee  20 mm  stompe terrible blaadjes van te maken en 1 slank terrible blad van 30 mm.

Nadat de blaadjes klaar waren bond ik wat haken op. Ik bond twee haken met een klein streamertje van konijnen bond en een tweetal haken zoals Jan Schreiner ze vroeger bond met een vliegjes. Wel met dat verschil dat ik mijn vliegjes extra verstevigde door middel van een ribbing van koperdraad. Hierdoor blijven de vliegen langer heel. Vervolgens bouwde ik van de onderdeeltjes echte ultra light spinnertjes.

Het is donderdag middag en ik heb dan even tijd om naar de waterkant te gaan. Ik besloot om met de spinnertjes die ik een dag eerder uit afval maakte te gaan vissen. Deze spinners zijn ideaal voor het vissen met een 3 grams spinhengeltje. Mijn keuze was snel gemaakt en ik besloot om met mijn gele floret te gaan vissen. Onder de Floret kwam mijne Shakespeare sigma met 14/00 nylon te hangen. Het was alweer een tijd geleden dat ik met de floret gevist had. Ondanks zijn korte lengte nog steeds een van mijn favoriete ultra light hengeltjes. Aan de waterkant gekomen begon ik als eerste met de 20 mm stompe terrible met vlieg te vissen .

Na de eerste worp bleek al dat de 20 mm terrible het heel goed deed. Het kleine blad draaide geweldig en was goed te voelen op de top van de 3 grammer. En slechts op tweede worp gebeurde het al en melde zich  een snoek welke er niet van het kleine spinnertje kon af blijven.

Deze uitvoering met vlieg werkte dus goed. Maar ik wilde vanmiddag alle gemaakte spinnertjes testen en zo ging ik  voor de wissel. De 20 mm met het baars kleurig streamertje van konijnenbont er achter werd het tweede spinnertje . Het kleine blad van dit spinnertje draaide net als zijn voorganger, voortreffelijk. En dit in combinatie met een klein wapperend streamertje erachter . Absoluut dodelijk voor vriend snoek. En dat dit ook zo was bleek al snel want een tweede snoek pakte de spinner. Dit keer een van formaat. Na een heerlijke dril waarbij de floret in een mooie bocht getrokken werd en de slip zo nu en dan moest bijspringen kon ik de tweede vis landen.

Ondanks dat deze versie het ook super goed doet  wissel ik voor de 20 mm met het zilverblad en het wit oranje streamertje. 

Inmiddels ben ik bij een groter water aangekomen. Een water waar je niet snel met een 20 mm terrible spinner en een floret wat gaat zoeken. Maar het water ligt op de route welke ik wilde bevissen. En dat deze versie het ook doet blijk wel dat ik twee missers krijg van snoekjes rond de 40 centimeter. 

Dus ook in het grote water doen deze kleine spinners het voortreffelijk. Nadat ik bij een verbreding aankomt op het grote water stopt er een oude baas op een fiets. Is het wat ? vraagt hij vriendelijk. Op dat moment klapt er zo een 2 meter uit de kant vlak voor onze voeten een dikke snoek van zo een 80 centimeter op het spinnertje. De oude baas schrikt en spring zo wat een meter hoog. De floret kromt de sigma geeft lijn en dan is het weer over. De snoek lost het kleine haakje.Wat een enorm gaaf gezicht was het. Mede ook door de poloroid bril die ik draag was de snoek wellicht nog beter te zien. Na nog wat worpen te hebben gemaakt zie ik geen beweging meer de snoek kan overal heen zijn gegaan in het grote water. Ik neem afscheid van de oude baas en loop vissend verder. Als ik dan bij het pad aankom waar ik af moet slaan om richting huis te vissen probeer ik het nog een keer in het grote water. Na een worp of 5 word het 20 mm terrible spinnertje weer gegrepen en kan ik na een mooie dril wederom een snoek scheppen.

Nadat ook deze is onthaakt loop ik verder en kom nog enkele vissers tegen. Deze blijken de hele dag nog niets gevangen te hebben. Het stuk waar ik nu loop hadden ze zojuist al afgevist. Maar met totaal ander kunstaas. Vooral groot en zwaar . Hoewel er dagen zijn dat groot aas het natuurlijk ook heel goed doet blijk nu toch echt dat klein ver voor ligt en dat zelfs op groter water.  Ik vis rustig verder. Dan gebeurd  het me weer. Net voor een rietkraagje duikt er wederom een snoek op het kleine spinnertje. Voor zijn voormaat gaat deze voor goud. Hij laat de floret flink buigen en zelfs de slip moest er aan te pas komen. Maar ook deze vis moest zijn meerdere erkennen in de floret.

Nadat deze vis is terug gezet wissel ik nog heel even met de 30 mm slanke terrible. Maar na 10 minuten zie ik dat het eigenlijk al weer tijd is om naar huis te gaan. Mijn kan het niet schelen. Ik had in de twee en half uur dat ik heb kunnen vissen actie genoeg gehad daar waar andere niets zagen. En dat door uit afval gemaakte spinnertjes…. 

• 
  

Het beste van Jan Schreiner en Ben Pont samen...

Het is twee weken geleden als ik een kleine tube fly terug vind tussen de andere veren. Ooit gemaakt door mij na het evenbeeld van de grote versie zoals Ben Pont ze maakte en waar ik onder andere ooit een artikel in het blad De Roofvis voor schreef. Het kleinere model was ooit bedoeld voor de ultra lichte hengels. Maar werd een vergeten project. Eerder de week ervoor had ik toevallig de boekjes van Kees Ketting gelezen. Daarin schreef deze ook vol lof over de tube fly van Ben Pont. Maar ook dat er vervolgens spinners kwamen met een tube fly. Deze spinners waren voorzien van een Indiana blad. Kees Ketting vond de spinners vele malen minder als de losse tube flies. Iets wat ik mij wel kon indenken een tubefly is namelijk heel traag te vissen. Een spinner met een indiana blad toch veel minder traag. Mijn gedachten dreven af wat naar wat voor blad dan beter zou zijn geweest. Lang hoefde ik niet na te denken. Niets is zo langzaam te vissen als een slanke terrible spinner. Jan Schreiner heeft er boeken vol over geschreven. Over het hoge toerental van dit type blad en hoe tergend langzaam ze te vissen waren. Zijn hele leven heeft hij met deze spinners door gevist en dat zeer zeker niet onverdienstelijk. En zo kwam het dat ik besloot een terrible tube spinner te gaan maken. Het beste van Jan en Ben in een spinner gegoten.

In de weken ervoor had ik met mijn vismaat en vriend Job zitten brainstormen hoe ik mijn spinner bladen nog beter zou kunnen krijgen. Vis technisch waren deze al zeker goed maar als het nog beter kan. Het zit in de aard van het beestje om steeds te zien of het nog beter zou kunnen en zo kwam het dat ik voor de terrible tube spinner een vernieuwd terrible blaadje maakte. En deze keer in de 55 mm uitvoering. Een blad dat nog sneller en dichter bij de as zou kunnen draaien. Deze blad maat, de 55 mm  is uitermate geschikt voor hengels met een vermogen van tussen de 12 en 24 grams spinhengels. Nadat het eerste blad gemaakt was maakte ik van het blad en de tube fly de tubespinner op de wijze zoals Ben Pont zijn tube flies maakte en Jan Schreiner zijn terrible spinners. 

Natuurlijk moest de spinner ook nog getest gaan worden. Aan het einde van de middag trok ik er even op uit om te kijken hoe de spinner het deed. Voor de gelegenheid had ik mijn 12 grams fairplay hengel mee genomen. Drie jaar geleden had ik deze nieuw laten maken bij Jan Bassez na aanleiding van een foto uit het Groot sportvissersboek van Jan Schreiner. Prachtig een witte hengel met een vuur rode taille. Door alles wat we hier hebben meegemaakt was deze hengel blijven staan. Nu was het eindelijk zijn beurt eens te zien of hij ingewijd kon worden. Nadat ik bij de waterkant aangekomen was hing ik de spinner aan het staaldraadje. Even een worpje voor de kant. Langzaam word de tube nat en kan ik indraaien. Whooo precies wat ik voor ogen had gehad, Een strak om de as draaiend blad op volle toeren. En de tubefly, het leek wel of het blad het verlengde van de tube was en zo in elkaar overliep. Het was een prachtig geheel wapperende veren achter grote terrible blad.  Het duurde ook niet lang voordat een kleine krokko zich vol op de terrible tube stortte. De enkele haak zat heerlijk voor in zijn bek en zonder moeite kon de krokko onthaakt worden. En ik stond te genieten. Missie geslaagd.

Nadat ik de kleine krokko had terug gezet viste ik verder. Niet veel later was het weer raak. Een krokko komt vol achter de spinner aan en klapte er vol bravoure boven op. Hangen..

Nadat ook deze rover was terug gezet liep ik verder. Wat was dit genieten. Rustig viste ik het water af. Daar ik al laat van huis weg was gegaan had ik niet veel vistijd  en besloot dat ik via een andere route vissend terug richting huis te gaan. Voor dat ik thuis aankwam ving ik in het laatste stukje water nog twee snoeken. Wat een heerlijk uurtje en wat een top spinner. Het enige wat ik vervelend vond was dat het staaldraadje regelmatig in de haak van de tube terecht kwam. Maar ook hiervoor had ik al de oplossing...

Die avond begon ik direct aan deze oplossing. Namelijk het maken van spinstangentjes en kinkvaantjes. Het kinkvaantje heb je daar natuurlijk niet voor nodig. Maar zo zou je nog trager kunnen vissen als dat nog zou kunnen. Nu de wateren allemaal geschoond zijn is er weer goed te vissen met kinkvaantjes zonder dat deze veel groen en ander vuil vangen. Als deze klaar zijn maak ik nog wat 55 mm slanke terrible blaadjes. 

De andere ochtend heb ik tijd om wat tubeflies te binden. Ik hou de maat van de tubes hetzelfde als de lengte van de eerste versie die het zo goed deed. En zo bouw ik er een aantal.

Zo had ik even een voorraad 55 mm terrible tube spinners voor mijzelf gemaakt. In de middag wilde ik even kijken of ze net zo draaiden als de eerste versie en zien of dat inderdaad een spinstang er voor zou zorgen dat alles minder in elkaar zou komen tijdens het werpen. 

Aan de waterkant gekomen blijkt al snel dat de spinstang nagenoeg het euvel verhelpt. Nadat ik alle spinners door het water gehaald heb blijken deze ook te draaien als de eerste versie van dit type spinner. Het is oostenwind voor de eerste dag. Nergens in het water is een teken van leven te bekennen. Oosten wind betekend meestal een vorst periode. Zeker vriend snoek zakt dan af en word passief. Na een dag of twee /drie oosten wind als deze blijf aanhouden begint hij weer wat actiever te worden. Zoals nu dan ook blijk dat ze op zo'n eerste dag inderdaad heel passief zijn. Ik eindig met de zwart paarse versie en loop vissend naar huis.

Ondanks het vooruitzicht niets te vangen is het voor mij al geslaagd. De spinstang zorgt ervoor dat het stress niveau laag blijf want het in elkaar gooien is hiermee verholpen. En ook het vaantje zorgt ervoor dat ik nu nog trager kan vissen. Ook het werpen met het kinkvaantje geeft geen problemen. Ik kan nog steeds de gewenste afstanden werpen. Dan is het vlak voor het einde toch raak. Toch nog een snoek die niet van de spinner af kon blijven. Ook deze vis zit mooi voorin gehaakt. Ik besluit hem dan ook in het water te onthaken. De enkele haak is er dan ook met een klein rukje direct uit. Een beetje verdwaasd bleef de snoek even liggen en zwom vervolgens weer weg ik het koude heldere water.

Netjes voorin gehaakt.

Het is maandag als ik met mijn oude glashengel er op uit kan. Onder de glashengel mijn oude crack met een 22/00 lijntje. De oude glas hengel is langer als de Fairplay hengel en heeft wel het zelfde vermogen maar is een totaal andere hengel. Minder snel als de nieuwe fairplay maar zeker geen slappe zwabber stok. Het is heel koud en eigenlijk al te laat om te gaan. Minder als een uur heb ik om te vissen en ik besluit het maar even dicht bij huis te houden. Wederom hang de zwart paarse versie aan de spinstang. Rustig vis ik het water uit. Ik zie geen enkel teken van leven. Maar ondanks dat voelt het heerlijk even in een andere wereld te zijn. Dan kom ik bij een bocht die uitloop in een kleine vijver. Tijdens het binnen draaien in de vijver is het of ik aangereden word door een vrachtwagen. Een enorme kolk,een kromme glas hengel en een gierende slip. Nadat de eerste run is opgevangen zie ik een schim. Een schim van een echte krokko. Een die voor goud gaat. Meerder malen gaat deze er vandoor en moet de slip er aan te pas komen. Na een mooie dril kan ik de krokko landen. Een mooie dikke dame van 87 centimeter blijkt het te zijn. Wat een prachtige krokko.

Nadat ik haar heb terug gezet is het tijd om naar huis te gaan. Ik geniet.

In de avond maak ik nog een tweetal 55 mm blaadjes en bind ik nog twee tubeflies in groen/geel. Nadat deze ineen gezet zijn is het tijd om even met de vrouw te gaan bankhangen voor de buis. De andere dag kan ik,  nadat ik in de middag de jongste naar school heb gebracht even vissen. Moeders de vrouw zou hem uit school halen als ze klaar was met werk dus zou ik een hele middag hebben. Ik besloot mijn splitcane eens in te zetten, die gene die Eric Terluin van Flevocane ooit voor mij heeft gemaakt nadat deze kapot bleek te zijn. Het verhaal staat verderop op nog wel op mijn blog. Onder deze oude pezon hang ik de crack die ik eerder deze week onder de glashengel had hangen. Zo ga ik vol goede moed naar de waterkant. Daar aangekomen duurt het werkelijk twee tellen of ik heb een krokko op de groen/gele 55mm terrible tube.

De krokko is zo gehaakt dat hem in het water kan onthaken wat ik dan ook doet.
Rustig vis ik verder. Ik ben nog geen 5 minuten verder als het weer raak is. Wat een heerlijk gevoel geeft dat op de hengel.

Ook deze vis is makkelijk te onthaken. En na een foto momentje mag hij ook weer snel terug het water in. Rustig vis ik verder. Dat de snoek los is blijk niet veel later als de spinner weer gegrepen word en ik wederom een snoek haakt.

Ook deze is makkelijk in het water te onthaken wat ik dan ook doe. Nadat ook deze vis is weg gezommen vis ik door. De snoek is echt los en wederom vang ik er een. Ik sta werkelijk te genieten.

Na te zijn onthaakt en terug gezet loop ik vissend verder. Ik ben dan inmiddels bij een brede kom aangekomen. Na een aantal worpen krijg ik in het midden van het water een flinke aanbeet. Ik zie een fors lijf wegdraaien en voel de splitcane krommen. Een bak schoot er door mijn hoofd. Helaas op dat moment schoot de splitcane weer recht. Gelost. K*t. Vol adrenaline maak ik nog een aantal worpen waarna mijn telefoon gaat. Het is mijn vrouw  ze staat in de file en haalt het niet de jongste op te halen. Met 10 minuten op de teller word  het operatie stofwolk richting de school. Als een volleerd marathon loper spoed ik mijn in mijn vis kloffie en kaplaarzen naar school. Het zweet gutst van mijn voorhoofd als ik daar aankom,pff op tijd. Raar aangekeken door de daar staande nagel vijlende maatjes 36 verlaat ik het schoolplein met de jongste. Heb je gerend? vraagt hij nog terwijl ik hem lachend aankijk. Is het te zien dan vraag ik hem? Nog wat gevangen pap? Onderweg vertel ik hem van mijn avontuur en hoe los vriend snoek was. Mijn middag was vis technisch om. Maar ondanks ik eerder stoppen moest zeer zeker geslaagd.

In de avond besluit ik een 45 mm versie te maken van de tube fly spinner. De andere dag beluit ik hem te testen op de 10 grams spinhengel. Het is nu niet zo als de dag ervoor. Integendeel zo los als ze eerder waren zo vast liggen ze nu. Mij maakt het niet veel uit. Want ook de 45 versie voldoet. Hij draait net als de 55 mm strak om de as en begint ook al te draaien zodra hij het water raakt. Vlak voor etenstijd is het dan toch raak en ook de 45 mm terrible tube spinner is ingewijd.

En zo is het al weer  tijd om naar huis te gaan. 

Het is dan donderdag als ik samen met Ton de polder in ga om te vissen. Het zou een taaie dag worden. Ik viste die dag met de 12 grams glashengel en de 55 mm terrible tube spinner in de geel/groene versie. De snoek was niet los en beet lafjes qua aanbeten. Ondanks dat ik mijn vismaat een zelfde spinner had gegeven lukte het hem niet een vis te vangen. Ondanks volgers en losschieters die we krijgen lukte het mij uiteindelijk toch om drie snoeken te landen. Samen met Ton had ik een geweldige dag in de polder

Als ik dan vrijdagochtend een beetje loop te kloten maak ik uit verveling een zwart rode versie in 45 mm uitvoering. 

In de middag besluit ik er even op uit te gaan met mijn splitcane uit de jaren 50. Deze hengel is gebouwd in Engeland.

Al snel blijkt dat deze kleur het uitstekend doet in het heldere water. Ik ben slechts even aan het vissen als de eerste vis zich meld.

Ondanks dat er op deze hengel heel weinig ogen zitten werpt en drilt hij perfect en is het een genot om er mee te vissen.

Ik geniet en had niet verwacht iets te vangen. Geen wind en een zonnetje niet echt in eerste aanleg ideaal visweer. Maar deze snoek bewijst dat ook ik er wel eens naast kan zitten. En zo volgen er nog een aantal snoeken die in de spinner in deze kleur stelling een smakelijk hap zien.

En zo beleef ik dan ook een heerlijk avontuur aan de waterkant en ga dan ook voldaan weer naar huis.

Het is dan donderdag 5 december. Als ik in de middag thuis kom blijkt dat Job hier in mijn buurt aan het vissen is. Ik besluit nog een uurtje met hem mee te gaan vissen.  En snel zoek ik mijn spullen op. De 12 grams glashengel en de oude luxor molen met 22/00 nylon gaan mee. Even als de zwart rode 45 mm terrible tube spinner. Het meeste water hier in de buurt is zelfs in de middag nog voorzien van een dun laagje ijs. Echt hebbelijk is het dan ook niet aan de waterkant. Langs de vaart tref ik Job. Hij had in de haven een misser gehad maar verder ook niets meer gezien. Rustig vissen we diverse plekken af zonder resultaat. Beide hebben we het idee niets meer te zullen vangen. Maar ook gezelligheid kent geen tijd en al kletsend over onze mooie hobby vissen we verder. Door de mist en de bewolking word het in de namiddag snel kouder en donker. Dan word ik vanuit het niets verrast door een flinke aanbeet vanuit de midden van de vaart waar wij dan staan te vissen. Na een heerlijke dril schept Job de krokko. Een dikke 80 er.

Nadat de vis is terug gezet vissen we samen genietend nog even verder. Echter geen vis gaf meer thuis en rond vier uur besluiten we samen de handdoek in de ring te gooien. En keren we huiswaarts. En ik? Ik kan na twee weken vissen/testen zeggen dat het beste van jan Schreiner en Ben Pont samen heeft geresulteerd in een top spinner...